جمعه, ۲۲ آذر ۱۳۹۸

چرا هندوستان به طور روز افزون، کشوری نا امن برای زنان و کودکان شده است
چند سال پیش، زمانی که نیر بهاوا "Nirbhaya" مورد تجاوز جنسی یک باند قرار گرفت ، شورش بزرگی در دهلی رخ داد. هزاران نفر از دختران و پسران آن را رهبری کردند، شهرها را به مدت چند روز فلج کردند. پس از مرگ او، مجلس تصمیمات متعددی گرفت، کمیسیونی منصوب شد و گزارش آن منتشر گردید.

ماشین دولتی و طبقه سیاسی حاکم اطمینان دادند که اقدامات فوری را برای نجات کشور از این طاعون انجام خواهند داد! اما پس از چند سال، چه اتفاقی می افتد؟ جراید روزانه از افزایش روزافزون خشونت، تجاوز جنسی و باند های مربوطه و حتی تجاوز به کودک 3 ساله و آزار و اذیت جنسی کودکان در محل کار نیز خبر می دهند. همانطور که در هفته گذشته در دو مورد در شهر الوار و حوادث دیگر ی که در بسیاری از نقاط اتفاق افتاد، گزارش اینگونه تجاوزات به اداره پلیس با بی اعتنایی روبرو شده و پلیس از انجام اقدامات لازم خودداری کرده است؛ حتی در مواردی که این امور به قوه قضائیه ارجاع شده باشد، حکم قضائی یا رد شده و یا مشمول زمان می گردد. مردم در بسیاری از نقاط خشمگین هستند . بطور نمونه در کشمیر، در برابر تجاوز به کودک سه ساله، خیابان ها شاهد اعتراضات و شورش مردم است. بر عکس آمادگی و عکس العمل های فوری نیروهای دولتی برای حفظ «نظم و قانون» در مقابله با مردم خشمگین، در اینگونه موارد ؛ زمانیکه تجاوز جنسی گزارش می شود ، به سختی نشانی از عکس العمل جدی دارد. هیچ تغییر کیفی در وضعیت بوجود نیامده. برعکس، این حوادث وحشتناک در حال افزایش است. چرا؟
زیرا هند به کشوری پدرسالارانه تر تبدیل شده است، جایی که نابرابری جنسیتی تحت نظام مذهبی و کاست توجیه می شود. پریور و دیگر بنیادگرایان مذهبی آشکار ا زنان را نسبت به مردان فرومایه دانسته و تابعیت از حکم مردان را محق میدانند. تحت یورش لجام گسیخته آنها، هرگونه نشان ترقی خواهانه، از محو سیستم کاست، سکولار، گرفته تا ارزشهای دموکراتیک، برابری طلب و علمی ، به سرعت کمرنگ می شوند. دستگاه دولتی مردسالار و بالاتر ین سطوح قوه قضائیه آن، همانطور که اخیرا در مورد پرونده آزار و اذیت جنسی علیه قاضی ارشد هند اتفاق افتاده است، از اجرای عدالت در حق زنان خودداری می کند. از آنجا که سیستم حاکم از بالا به پایین فاسد است، متجاوزین جنسی به راحتی می توانند پلیس را تحت نفوذ خود درآورند. برای حفظ بانک های رأی، حاکمیت سیاسی حتی به متجاوزین جنسی و آزار و اذیت دهندگان جنسی کودکان کمک می کند. به طور خلاصه، اساسا دنیای مردان است. تهاجم نئولیبرالی، توده ها را فقیر تر می کند، بسیاری را از داشتن خانواده محروم می سازد و تحت تأثیر فرهنگ مصرفی زنان را از طریق فیلم ها، سریال های تلویزیونی، تبلیغات، رسانه های اجتماعی و غیره، به سطح کالا تنزل داده و این سیر را هر روز تشدید می کنند.
اما برای حمله به مخالفان سیاسی جهت گرفتن آرای بیشتر، از نمونه تجاوز جنسی در الوار ، استفاده می شود ، رهبران سیاسی مانند مودی فراموشی می کنند که دست هایشان به خون آغشته است و خود را در مقام پاسخ جدی به این سوال نمی بینند. آنها فراموش می کنند که مسئول حملات رو افزون به زنان و کودکان هستند. مقابله با این تجاوزات وحشیانه شووینیستی مرد سالار تنها می تواند با موضع قاطع برای برابری جنسیتی در تمام جهات و مبارزه برای آن در عرصه ایدئولوژیک، سیاسی و تشکیلاتی و لاجرم با برانگیختن توده های مردم متحقق شود.
برگرفته از ستاره سرخ، حزب کمونیست هندوستان