یکشنبه, ۳۱ شهریور ۱۳۹۸

دو هدف – دو استراتژی – دو سیاست

ناشی از گسترش و تعمیق مبارزه طبقاتی پرولتاریا و بورژوازی و رشد روزافزون آگاهی طبقه کارگر از قدرت متحد خودش و توطئه‌های امپریالیسم، عدهای از روشنفکران که بعضا رنگ و لعاب سوسیالیستی نیز به صورت مالیدهاند، از گسترش آلترناتیو پرولتری یعنی انقلاب قهرآمیز سوسیالیستی

 و برقراری دیکتاتوری پرولتاریا در سطح بین‌المللی به هراس افتاده و آلترناتیو بورژوائی "انقلاب دموکراتیک" را در مقابل آن علم کرده‌اند.
برای نمونه:
- "امروز تجربه مصر و دیگر انقلابات و خیزش‌های اعتراضی توده‌ای... بر ضرورت و مطلوبیت سازمانیابی توده مردم بعنوان قدرت دولتی تاکید میکند. (حمید تقوائی – سایت حمید تقوائی – مصاحبه با نام "عبور از ٬اسلام معتدل٬ و دموکراسی یک درصدی ها و مقالات دیگرش در مورد خاورمیانه."
- "از خوانش جامعه تونس می توان دریافت که سازمان واتحادیه های دانشجویی و کارگری و احزاب چپ و دموکراتیک می توانند برای گذار از نظام دیکتاتوری به نظام دموکراتیک در تونس نقش بازی کنند."1
- "تغییر نظام سیاسی حاکم بر جوامع اسلامزده به نظام سیاسی آزاد، برابر و سکولار، یک ضرورت آزادیخواهانه فوری است.... (از بیانیه مشترک سه حزب)"
به روشنی میتوان دید که هدف این نیروها نه سوسیالیسم بلکه "جامعه دموکراتیک" است.
حزب رنجبران ایران ساختار جامعه ایران را سرمایه داری ارزیابی میکند. ناشی از این دیدگاه، مرحله انقلاب ایران، پرولتری – سوسیالیستی است و دولتی که بر خرابه‌های دولت بورژوازی مذهبی ایران برپا میگردد چیزی جز دیکتاتوری پرولتاریا نمیباشد.
برای ارزیابی دقیق هر یک از این دیدگاه‌ها می‌بایست وضعیت اقتصادی جهان کنونی را به دقت تحلیل کنیم.
در اینجا ما به داده‌هایی رجوع میکنیم که کنسرنهای بین‌المللی خود بدان اقرار کرده‌اند.
در زیر جدولی است که ابعاد استثمار طبقه کارگر را در ۶ کنسرن بزرگ بین‌المللی نشان میدهد. مقدار درآمد و سود را این کنسرنها اعلان نموده‌اند.
مقدار ارزشی که هر کارگردرهر روز تولید میکند ولی به او نمیدهند مقدار ارزشی که هر کارگردرهر سال تولید میکند ولی به او نمیدهند کارگر کل کارکنان سود درآمد رشته تولید نام شرکت سال

سال

نام شر˜ت

رشته تولید

درآمد سود ˜کل کارکنان کارگر

مقدار ارزشی ˜ه ˜ارگردرهر سال  تولید می˜ند ولی به او نمیدهند

مقدار ارزشی ˜ه ˜ارگردرهر  روز  تولید می˜ند ولی به او نمیدهند

به میلیون

به میلیون

نفر

نفر

2017

گاز پروم روسیه

انرژی

111.982,6$

12.249,9$

269.600

268.500

45.606,48$

 124$

2017

Faw-Group چین

ماشین سازی

69524,4$

2855,8$

123658

121000

23601,65$

64,66$

2017

سابی˜ عربستان سعودی2

شیمی

39.939,1$

4.914,9$

34.000

30.000

163.830,00$

448,85$

2018

دیملر بنز3

ماشین سازی

167,4€

11,1€

280.000

275.000

40363,63€

110,58€

2018

ب.م.دبلیو(BMW)4

ماشین سازی

97,50€

8.988,00€

130000

124,900

80064,05€

219,35€

2017 3Mآمریکا5 

شیمی

31.657,0$

4.858,0$

91.536

90500

53679,56$

147,07$


به طوری که ملاحظه میشود هر کارگری به طور متوسط در روز بیش از ۱۸۵٫۸۵ دلار آمریکا استثمار میشود. با در نظر گرفتن این مسأله که مکنده‌های ۵۰۰ شرکت غول آسای بین‌المللی در تمام شریان‌های اقتصادی کشورها، شرکت‌ها و تک تک افراد جهان فرو رفته است میتوان ابعاد هولناک استثمار کلیه زحمتکشان جهان، که با خانوده‌هاشان ۴،۵ میلیارد از کل جمعیت جهان هستند، را تجسم نمود. نتیجه: تمرکز روز افزون سرمایه در دست تعداد اندکی که هر روز تعدادشان کمتر میشود.
مؤسسه آکسفام این سیر را چنین برآورد میکند: " دارایی ۶۱ نفر از ثروتمندترین‌ها برابر نیم فقیرتر جهان است... ولی ۱۴۲۶ ثروتمند جهان، ۵٫۴ هزار میلیارد6 دلار“ زحمتکشان جهان را استثمار کرده‌اند.
امروزه تمرکز ثروت در دست مشتی سرمایه‌دار امپریالیست آن چنان عظیم است که کلیه مؤسسات تولیدی جهان نیز قادر به جذب آن نیست. یعنی ثروت انبار شده راکت مانده است. این واقعیت یک حقیقت دردناک در آن دارد؛ و آن این که: به قدرت رسیدن هر جناحی از خرده بورژوازی و یا بورژوازی لیبرال با هر برچسب و یا عنوانی، با هر پشتیبانی کمونیستی و یا غیر کمونیستی، در همان روز اول باید تحت فرمان کنسرن‌های بزرگ جهانی برای به حرکت درآوردن سرمایه راکد آنها، به استثمار بی رویه کارگران آن کشور بپردازد و در همان روز اول فاشیسم علنی را علیه مردم‌اش اعمال کند. این به قدرت رسیدن‌ها همیشه با پشتیانی بخشی از سرمایه جهانی و سپس با غارت هولناک آن کشور توسط سرمایه جهانی همراه است. در این أوضاع اقتصادی – سیاسی جهان، هر رژیم "دموکراتیکی" در همان روز اول به یک رژیم فاشیستی تبدیل میشود. این واقعیت را "بهار عربی" تغییرات "دموکراتیک" در لیبی، عراق، افغانستان و... به خوبی نشان می‌دهد.
مارکس و انگلس در سال ۱۸۴۸ در مانیفست چنین آورده‌اند:" سراسر جامعه بيش از پيش به دو اردوگاه بزرگ متخاصم، به دو طبقه بزرگ که مستقيما در برابر يکديگر ايستاده‌اند تقسيم ميشود: بورژوازى و پرولتاريا."
حقیقتی را که مارکس و انگلس داهیانه کشف کردند، با شدت و عمق بیشتری بر أوضاع کنونی که بورژوازی امپریالیستی جهان را یکپارچه در کام خود فرو میبرد، حاکم است.
حال ببینیم که حمید تقوائی أوضاع را چگونه میفهمد: او میگوید که تجربه مصر بر "سازمانیابی توده مردم بعنوان قدرت دولتی تاکید میکند." این یعنی تأیید به قدرت رسیدن نمایندگان اقشار و طبقات ناراضی (مذهبی و غیر مذهبی) از دولت مرسی. تأیید یک دولت بورژوازی جدید. زیرا او نمی‌گوید سازمانیابی پرولتاریا به عنوان قدرت دولتی در شکل دیکتاتوری پرولتاریا. او فقط از دولت مردم صحبت میکند.
در اینجا دو استراتژی مطرح است
1- نظر استراتژیک حزب رنجبران ایران: سرنگونی بورژوازی حاکم در مصر در جریان یک انقلاب قهرآمیز با هدف برپائی نظام سوسیالیستی و دولت پرولتری (دیکتاتوری پرولتاریا)
2- نظر استراتژیک حزب کمونیست کارگری تقوائی و تمام آنهائی که دم از "انقلاب دموکراتیک" میزنند: روی کار آوردن بورژوازی لیبرال غیر مذهبی (دیکتاتوری بورژوازی) در جریان یک "انقلاب" قهر آمیز علیه رژیم حاکم در مصر
استراتژی دوم در تمام کشورهائی که چنین تلاشی صورت گرفته با شکست روبرو شده است. چون عمیقا ارتجاعی است. به جای دیکتاتوری پرولتاریا حکومت مردم را نشاندن، خواست بورژوازی امپریالیستی است.
حمید تقوائی استراتژی دوم را برای جامعه ایران نیز در نظر گرفته است. در بیانیه مشترک سه حزب، که حزب کمونیست کارگری ایران نیز یکی از آنهاست چنین آمده است: "تغییر نظام سیاسی حاکم بر جوامع اسلامزده به نظام سیاسی آزاد، برابر و سکولار، یک ضرورت آزادیخواهانه فوری است".
سیاستی که از هدف و استراتژی حزب رنجبران یعنی برپائی یک نظام سوسیالیستی (هدف) پس از سرنگونی دولت بورژوازی مذهبی در جریان یک انقلاب قهر آمیز در ایران (استراتژی)، حاصل میشود، عبارت است از تلاش برای بسیج وسیعتری اقشار زحمتکش و تحت ستم ایران با مرکزیت طبقه کاگر ، به ویژه کارگران صنعتی بین‌المللی، جهت درهم کوبیدن نظام سرمایه‌داری.
سیاستی که از هدف و استراتژی حزب کمونیست کارگری ایران و دیگر طرفداران "انقلاب دموکراتیک" یعنی برپائی یک نظام سیاسی آزاد، برابر و سکولار (هدف) در جریان یک "انقلاب" قهر آمیز علیه رژیم حاکم در ایران (استراتژی) حاصل میشود، عبارت است از تلاش برای ایجاد جبهه‌ای با ثبات از وسیع ترین اقشار و طبقات ناراضی (همه با هم) جهت برقراری یک دولت در ساختار سرمایه‌داری.
حال که هدف، استراتژی و سیاست حزب رنجبران در تقابل با احزاب و گروه های رفرمیست و احزاب ظاهرا "مارکسیست" روشن شد، لازم می‌دانم که کاملا منسجم به تاکتیک حزب نیز اشاره‌ای داشته باشم: تاکتیک حزب رنجبران ایران از سیاست آن نشأت میگیرد. تاکتیک ما در جریان این مبارزه عبارت است از:
1- در هر لحظه‌ای که اقشار ناراضی و تحت ستم دیگر مجبور شدند در جهت سیاست‌های حزب به ما نزدیک شوند، در شرایط خاصی که این نزدیکی به بسیج گسترده و سازماندهی زحمتکشان یاری رساند، با آنها به طور موردی همکاری خواهیم کرد.
2- حزب ما از خواستهای دموکراتیک اقشار و طبقات تحت ستم در جامعه با هدف بالا بردن آگاهی آنها از ماهیت رژیم سرمایه‌داری ایران و لزوم سازمان یابی جهت انقلاب قهرآمیز سوسیالیستی با تمام نیرو پشتیبانی می‌کند.
بهرنگ بهار
----
1 http://www.hamidtaqvaee.com/fa/talks?limitstart=0
2 Sabic: Fortune Global 500; Geschäftsberichte; eigene Berechnung (Quelle: MLPD)
3 Daimler: https://www.daimler.com/investoren/berichte-news/geschaeftsberichte/2018/
4 BMW : https://www.finanzen.net/bilanz_guv/BMW
5 3M America: Fortune Global 500; Geschäftsberichte; eigene Berechnung (Quelle: MLPD)
6- Quelle: Frankfurter Allgemeine. 8.1.2019

سخنان اسماعیل بخشی در گردهمآئی کارگران هفت تپه

بخشی از برنامه مراسم یادبود رفیق علی صادقی (کاک ابراهیم) در هامبورگ

گفتگوئی با دکتر علی صادقی (کاک ابراهیم) و محمد اشرفی