جمعه, ۰۲ مهر ۱۴۰۰

اردیبهشت خونین نسل اندر نسل

  " وارطان سخن نگفت " وارطان سالاخانیان و همرزمش کوچک شوشتری توسط دژخیمان حکومت پهلوی پس از اینکه 9 ماه از کودتای ننگین 28 مرداد 1332 می گذشت، دستگیر و در تیپ زرهی تحت سخت ترین شکنجه های قرون وسطایی قرار می گیرند. وارطان را در 18 اردیبهشت سی و سه و سپس کوچک شوشتری را بشهادت رساندند. آن شب تاریخ ساز، آنان پرواز کردند و به اقیانوس بیکران هستی پیوستند و جان خود را در  طبق اخلاص نهادند تا اینکه شب

تیره و تار، دستی بر دیوار جهان کشد و روزنه ای را برای فردا بگشاید.

 در سرزمین ما ایران شقایق های سرخ همچنان روئیده اند و روزنه های نور و امید زنجیره وار در طول تاریخ بهم پیوند خورده اند.

اردیبهشت 1355 خسرو صفایی، گرسیوز برومند و تقی سلیمانی دستگیر شدند. خسرو صفایی و گرسیوز برومند پس از 48 ساعت به شهادت رسیدند. ناصری شکنجه گر ساواک گفته بود از بالا دستور آمده بود که آنها را آنقدر شکنجه کنید تا بمیرند. 9 روز بعد هم تقی سلیمانی را اعدام کردند. این سه رفیق تا آخر ایستادند و از آرمانشان دفاع کردند و حماسه دیگری آفریدند. آنها پرواز کردند و ستارگان اشک های خود را چون باران فرو ریختند و شقایق های سرخ را آبیاری کردند تا گل های یاس غمگین از این حادثه، عطر خود را برای همیشه بدرقه راه آنها کنند.

چه خوب شد دانستیم به تاریخ مبارزات نمی توان بریده، بریده نگاه کرد. ماتریالیست های تاریخی، تاریخ را استمراری در یک پیوند ارگانیک می بینند و روزنه های نور و امید، زنجیر وار بیک دیگر پیوند می خورند، چه خوب شد دانستیم برای رسیدن به جامعه ای بدون ستم و استثمار راهی پر پیچ و خم را باید پیمود و غم و درد مرگ رفقا را به نیرو برای ادامه مبارزه تبدیل کرد، چه خوب شد دانستیم رسالت طبقه کارگر در خدمت به ترقی و پیشرفت بشریت انگیزه ای نهادینه است و مبارزاتی نسل اندر نسل در این مسیر سخت و طولانی می افتند و بر می خیزند و جانشان را تماما و بی دریغ وقف مردمانشان می کنند.

یاد و خاطره عزیزان اردیبهشت خونین را گرامی بداریم

لیلا – اردیبهشت1400

mod_easyslider

سخنان اسماعیل بخشی در گردهمآئی کارگران هفت تپه

بخشی از برنامه مراسم یادبود رفیق علی صادقی (کاک ابراهیم) در هامبورگ