جمعه, ۰۲ مهر ۱۴۰۰

روز شمار کارگری امسال  چگونه گذشت

سال 1398 و 1399 دو سال پر از مشکلات عدیده ای بود که گرانی را به بالای 65 در صد رساند و فقر را گسترده کرد. اواسط دیماه  سال 98 کرونا تازه شروع شده بود و ابعاد و پی آمدهای آن هنوز برای مردم روشن نبود. حاکمین هم که مرتب یا دروغ تحویل مردم می دانند و یا با تعلل سعی می کردند که خطری که در حال گسترش بود را از مردم بپوشانند. سال 1399 دولت با شروع گسترش کرونا و سوء استفاده از شرایط تازه 

عملا  تظاهرات و اعتصابات را سعی کرد تعطیل کند. کارگران قبل از اینکه به سیاست دولت مبنی بر ترساندن مردم و به خانه راندنشان عکس العمل نشان دهند، تقاضاهای مشخصی را در ارتباط با حداقل حقوق و افزایش مناسب سالیانه آن، پرداخت حقوق های عقب مانده و مزایای مربوط به آن، جلوگیری از اخراج های بدون دلیل، مسئله صندوق بیمه های اجتماعی و..... مطرح می کردند. در برخی از مراکز تولید مثل هفت تپه، فولاد اهواز؛ هپکوی اراک، سندیکای اتوبوسرانی تهران و حومه مبارزه همچنان با اعتصاب و تحصن و اعتراضات ادامه یافت، هفت تپه ایی ها 70 روز در اعتصاب بودند و در تاریخ اعتصابات کارگری در ایران رکود تازه ای بجای گذاشتند.

در سال گذشته هفت تپه ایی ها را به دادگاه کشاندند، اما دفاع قاطعانه و استوارانه دیگران از هفت تپه ایی ها در بیرون از دادگاه و نیز متهمین دادگاههای رژیم سرمایه داری خود به دادگاه محکومیت حاکمین و پیروزی محکومین تبدیل شد و این پیروزی مهمی در ایستادگی شجاعانه طبقه کارگر علیه سرمایه داری بود.

سال گذشته مبارزات کارگران هفت تپه بسیار حساس و رو در رویی با رژیم اسلامی همچنان بر سر مبارزه علیه خصوصی سازی و به دادگاه کشیدن مدیران فاسد و بازگرداندن هفت تپه از بخش خصوصی به بخش دولتی ادامه یافت. شعارهای کارگران هفت تپه نان کار آزادی اداره شورایی به شعار بیشتر تظاهرات و اعتراضات کارگری و حتی درون شهرها تبدیل شده است. جنبش کارگری در حال انسجام فکری و عملی قدم های بیشتری به جلو برداشت.

همزمان کارگران راه آهن تراورس ورامین، کامیونداران فیروزکوه، معلمان قرار دادی و..... دست به تحصن و اعتصاب زدند و یا جلوی استانداری و فرمانداری و وزارت کار شهرها متحصن شدند. آمارها از روزانه 12 -10 حرکت اعتراضی در کل سال 1399 خبر می دهد. در روند رو به پایان سال با شدت گرفتن کرونا و افزایش آمار درگذشتگان، از تعداد حرکات اعتراضی کاسته ولی به مدت و زمان اعتراضات افزود شده است. در عین حال همپای کارگران در کارخانجات، بازنشستگان، معلمان و پرستاران دست به اعتصابات در شهرهای مختلف زدند. رشد کمی و کیفی جنبش کارگری و نزدیک شدن کارگران بخش های مختلف به هم و انتشار اعلامیه های مشترک نیز از عواملی بود که مبارزه متحد و نسبتا هماهنگ یازده اردیبهشت روز جهانی کارگر را سال 1400( امسال ) را بنا نهاد. امسال در دهها شهر کارگران، بازنشستگان و معلمان و.... به خیابان ها آمدند. آنها در عین اینکه دارای در خواست مختلف بودند. ولی اطلاعیه ها در سطح صنفی و مسائل اقتصادی نمانده و به سطح درخواست های سیاسی مانند آزادی زندانیان سیاسی، حق آزادی تشکل، برداشتن مدیران فاسد از مدیریت کارخانجات و افشای سیاست های سرمایه داری و جمهوری اسلامی، رشد کرد. دهها فعال کارگری در روز کارگر امسال با اشاره به فساد و دزدی حاکمین خواهان رسیدگی توسط عناصر با صلاحیت و جوابگویی دولت نسبت به مسائل شدند.

شعارها ساده و پر محتوا و بیانگر خواست های عینی کارگران و زحمتکشان ایران است. شعارهایی که از دل مبارزات بیرون آمده است.

بازنشستگان: همسان سازی حق ماست، حق مسلم ماست. آنها خواهان خارج شدن دولت از صندوق بازنشستگی و سپردن آن به مدیران لایق هستند.

مالباختگان: سال گذشته تلاش متحد و همبسته افرادی که دولت و بانکها از طریق بورس ها و شرکت های مالی پولی هایشان را بالا کشیده بودند بطور پیگیر ادامه یافت. وعده رسیدگی تنها مطلبی بود که دولت دزد و فاسد جمهوری اسلامی در برابر مالباختگان مطرح می کرد ولی بعد از مدتی معلوم شد که بسیاری از مدیران بالای دولتی در بخش مالی خود در سوداگری و زدو بند پول های صندوق بازنشستگی دست داشته اند و به "دادگاه" کشیده شدند. بخشی از شعارها چنین بودند : بورس ما، کوره پول سوز ما.  ما دیگه رای نمیدیدم، از بس دروغ شنیدیم، ما دیگه رای نمی دیدیم عدالتی ندیدیم. دولت به این بی غیرتی هرگز ندیده ملتی، با اینکه دولت وعده رسیدگی به مالباختگان را داده است ولی هیچ دادگاهی رسما دزدان را مجبور به باز گرداندن پول ها به صاحبانشان نکرده است و پول های بسیار کمی هم که پرداخت شده سود های حاصله از آن نبوده و حتی اصل پول ها را هم شامل نمی شود. بیشتر روند گرفتن پول ها از طریق واسطه بازی و یا تهدیدهای شخصی و یا اعمال نظر نزدیکان دولتی مالباختگان بوده است.

کولبران: سال گذشته کولبران بارها مورد تعرض نیروهای انتظامی جمهوری اسلامی قرار گرفته و نزدیک به 10 نفر از آنها ناشی از این تعرضات و شلیک پاسداران به آنها کشته و دهها نفر هم زخمی شدند. در برخی مواقع این تعرض با مقاومت مردم و بستن بازارها همراه بود. فقر در منطقه کردستان نبود یک اقتصاد فعال و بیکاری گسترده که به جابجایی کالا بین مرزهای ایران و عراق توسط زحمتکشان کرد انجام می گیرد، یک مشکل اساسی سیستم سیاسی و اقتصادی از طرف رژیم است که هیچ جوابی به شرایط بد اقتصادی و بیکاری گسترده نداشته و می خواهد با سرکوب جلوی کولبری را گرفته و یا تحت کنترل دقیق خود در بیاورد.

دانشجویان: سال گذشته اولین حرکت دانشجویی در دفاع از کارگران هفت تپه و نیز روز دانشجو بود. امروز جنبش دانشجویی از خطوط روشن تری در مبارزات خود برخوردار است بیانیه هایی که در دانشگاههای مختلف و نکات مطرح در آن و شعارها نشان از سمت درستی دارد که جنبش دانشجویی در مسیر سخت و بغرنج ولی در حال رسیدن به آن است. این جنبش نیز مانند جنبش کارگری از سطح صنفی به سطح سیاسی و درخواست های مشخص از جمله آزادی زندانیان سیاسی، آزادی بیان و مطبوعات و غیره فراروئیده است برخی از شعارهای آنان در سال گذشته عبارت بودند از: بریز بیرون حرف بزن حقیقت را فریاد بزن، دانشجو کارگر پیوندتان مبارک، جمهوری اسلامی نمی خواهیم نمی خواهیم. زندانی سیاسی آزاد باید گردد.

این دوره ای است پر از فراز و نشیب که جنبش کارگری در کنار مبارزات زحمتکشان از سر گذارنده است که در مسیر خود پیگیر و استواری موثری در کل جنبش کارگری ایران داشته است.

در سال گذشته هپکوی اراک، کارگران شهرداری شهرهای مختلف، در مقاطع مختلفی دست به اعتصاب و تحصن زدند. کارگران هپکوی اراک با بست نشستن در نزدیکی مسیر های تردد قطار های بین شهری که از اراک می گذرد دولت را تهدید به بستن مسیر قطارهای شمال و جنوب کردند. در سال گذشته رژیم جمهوری اسلامی به حیله و فریب های گوناگونی جهت ایجاد تفرقه در بین کارگران و وعده و وعید های کاملا دروغ متوسل شد ولی دست رژیم برای کارگرانی که حتی حقوق روزانه شان کفاف حداقل زندگی شان را نمی کند رو شده است و تمام افرادی را که دولت برای اعمال سیاست هایش در بین کارگران می فرستاد با شعارها تند علیه سرمایه و کارفرما و دولت بدرقه می شد. در سال گذشته دولت با برنامه ریزی به دنبال شکار فعالین کارگری و فشار دائم از طریق مختلف به آنان بود تا آنها را از صحنه مبارزه به کنج خانه رانده و منفعل سازد.

به لحاظ اقتصادی در عین حال بحران اقتصادی و کرونا بعلاوه تحریم های اقتصادی از جانب آمریکا و غرب برای کارگران و زحمتکشان وضعیت اسفناکتری بوجود آورده است. تمام اقلام خوراکی، بهداشتی، خدماتی چند برابر شده است آمارهای مراکز دولتی حاکی از تورم بالای 45 در صد می باشد. گرچه بیشتر کارشناسان و صاحب نظرات تورم را بالای 60 در صد می دانند. در عین حال کارگران ناشی از مشکلات مالی و حرص سرمایه داری مجبور بودند که بطور دائم حتی در بدترین شرایط بهداشتی که کرونا بیداد می کند بر سر کارها آماده باشند. 

سال گذشته در عین حال که سالی بس سخت و پر از مشکلات بویژه  برای مردم با درآمدهای پائین بود. اما سرکوب ها همچنان در ابعاد گسترده ای ادامه یافت دهها فعال سیاسی دستگیر زندانی و شکنجه و اعدام شدند و ایران باز هم در آمارهای بین المللی در ردیف های اول بخاطر تعداد اعدام و شکنجه قرار گرفت. وقاهت سرمایه داری در این دوره در همه ابعاد و گرایش به راست آن در عرصه بین المللی با سایه و روشن هایی در ایران بازتاب یافت و حاکمین قداره ها را بیشتر رونمایی کردند. رژیم تلاش کرد که در سال گذشته سیاست ترس و وحشتی را که رژیم شاهنشاهی با گفتن " آرام ممکن است ساواک بشنود " را با "سربازان گمنام امام زمان در همه جا هستند" مجددا در جامعه بوجود بیاورند. اما نفرت از رژیم اسلامی همه روزه از تاکسی تا قطارها و مغازه ها و هر جایی که چند نفر جمع هستند به عیان در گفتارهایشان نمایان است. رژیم برای کنترل این نفرت از ابزار سرکوب استفاده کرده و می کند ولی در عین حال خوب می داند که خود در محاصره مردمی هستند که نقطه ضعف شان در برانداختن دولت شان عدم حضور تشکیلات وسیع و پر قدرت توده ای است. این نقطه ضعف فرصت های زیادی به رژیم در ماندگاریش داده است. اما اگر در گذشته جایگزین این رژیم معلوم نبود کارگران با طرح شعار اداره شورایی سمت عمومی ایجاد دولتی مبتنی بر اراده آزادانه و آگاهانه اکثریت مردم را نشان دادند. تاثیر پایداری جنبش کارگری علیه دولت سرمایه حتی بخش هایی از بورژوازی ایران را به مجیز گویی از چپ کشاند. ضرغامی مدیر عامل رادیو و تلویزیون رژیم در مصاحبه ای خود را متمایل به شعارهای چپ نشان می دهد. اوضاع برای جنبش کارگری در حال بهتر شدن است. روشن است که رژیم جمهوری اسلامی در حال خرید فرصت و حل مسائلی از جمله تحریم ها، یک دست کردن بیشتر خود و انتخابات است. می توان با توجه به عملکرد گذشته رژیم دریافت که سیاست های اصلی رژیم نسبت به جنبش کارگری در دوره ای که خود هم در بالا و هم در بیرون از خود دارای مشکلات عدیده ای است می توان در دوره که خطر مستقیم آنرا تهدید نمی کند متفاوت خواهد بود. امروز تیغ سرکوب رژیم برایی خود را از دست داده است و سعی دارد کار دیپلماسی و میدان بخوان ( فریب و سرکوب ) را در کمک به یکدیگر بکار گیرد. جنبش کارگری سال گذشته با هوشیاری خوبی توطئه های رژیم اسلامی را خنثی کرد. امسال هم این بستگی به سطح اتحاد و هوشیاری کارگران دارد.

حداقل درآمد برای معیشت یک خانواده 4 نفری در تهران 12 میلیون تومان ارزیابی شده است. امسال همچون گذشته با در نظر گرفتن تورم بالای 65 درصد  حقوق کارگران 38.9 در صد اضافه شده است  یعنی طبقه کارگر حتی نسبت به سال گذشته از کاهش 20 درصدی درآمد برخوردار خواهد بود. سرمایه داری بحرانی با بی رحمی و شقاوت  پایش را بر روی گلوی کارگران و زحمتکشان جامعه گذاشته است. اما هیچکس نیست که صدای ناله های فقر را بشنود. فقط طبقه کارگر آگاه می تواند با تکیه به نیروی خود و همبستگی با دیگر زحمتکشان در مبارزه علیه سرمایه داری حاکم این وضع ناهنجار و شکنجه آور هر روزه را در هم بشکند و با سرنگونی رژیم سرمایه داری اعم از جمهوری اسلامی و یا هر رژیم دیگر استثمارگر و ستمگر حاکم انسان را به جایگاه رهایی از دنیای طبقاتی برساند.

سال گذشته سال مبارزه، سال همبستگی، سال درس آموزی و یادگیری و سال استواری و مقاومت برای طبقه کارگر بود.

مهران پیامی

mod_easyslider

سخنان اسماعیل بخشی در گردهمآئی کارگران هفت تپه

بخشی از برنامه مراسم یادبود رفیق علی صادقی (کاک ابراهیم) در هامبورگ