جمعه, ۱۵ اسفند ۱۳۹۹

برده داری نوین از طریق تجارت و قاچاق کارگران

امروزه در سراسر جهان بویژه کشورهای متروپل و فعال اقتصادی سرمایه داری، شرکت هایی بوجود آمده است که نیروی کار اعم از متخصص و غیر متخصص را در اختیار کارفرمایان و شرکت ها قرار می دهند. در ظاهر روند بدین گونه است که کارگر و نیروی کار توسط شرکت های استخدام کننده با حقوق معینی بصورت روزانه و یا قرارداد موقت که می تواند توسط کارفرما تمدید شود، استخدام می شوند. مسئله بیمه و خدمات حمایتی از این کارگران و نیروی کار ماهر از خرید بیمه توسط خودشان و یا شرکت استخدام کننده تامین می شود. بسیاری از نیروی کار بعلت موقت بودنشان از مزایای نیروهای دیگر کار برخوردار نیستند. شرکت استخدام کننده نیروی کار استخدام شده را به شرکت های طرف قرارداد با حقوق بسیار بیشتری واگذار می کند. آنها حقوق خود را نه از شرکتی و یا واحد تولیدی که در آن کار می کنند بلکه از شرکت استخدام کننده می گیرند. اختلاف بین حقوق و دستمزد قراردادی با کارگر و نیز بین شرکت استخدام کننده و واحد تولیدی معمولا بین 40 تا 50 درصد حقوق است.

این اختلاف پولی که واحد تولیدی به شرکت استخدام کننده و شرکت استخدام کننده به کارگر می پردازد، به جیب شرکت استخدام کننده ریخته می شود که این شرکت ظاهرا مالیات درآمدش را به دولت پرداخت می کند. به نظر می رسد روند بکارگیری نیروی کار شکل منظم به خود گرفته و نه کارگر بیکار می ماند و نه واحدهای تولیدی درگیر پیدا کردن نیروی کار متخصص و ویژه کار خود می شوند. شرکت می تواند بعد از اینکه واحد تولیدی احتیاج به نیروی کار نداشت آنرا به واحد دیگر تولیدی واگذار کرده و یا بفروشد. اما در بررسی دقیق و زوایای پنهان این رابطه مسائل ذیل قابل بررسی است.

اخیرا سایت ایلنا - خبرگزاری کار ایران نوشت: سازمان بین‌المللی کار در گزارشی نوشت: خطراتی مثل ازدواج و کار اجباری گریبانگیر برخی از کارگران جهان می‌شود. حدود ۴۰ میلیون نفر از کارگران سراسر جهان، «برده‌داری» را تجربه می‌کنند و از سوی کارفرما به بدترین شکل ممکن استثمار می‌شوند. این کارگران از حقوق اولیه خود محروم می‌شوند ولی قاچاقچیان از سود ۱۵۰ میلیارد دلاری برخوردار هستند.

شرکت های استخدام کننده نیروی کار که به آنها شرکت های کاریاب هم گفته می شود، در ادامه سعی به کنترل نیروی کار در سطح جهانی دارد. اما این سود های هنگفت چگونه بدست می آید.ظاهرا کار با اختلاف خرید و فروشن نیروی کار توسط شرکت کاریاب شروع می شود. در جابجایی نیروی کار و در بررسی دقیق و زوایای پنهان این رابطه مسائل ذیل قابل بررسی است.

1 – نیروی کار استخدام شده در این نوع شرکت های واسطه، کمی بیشتر از کارگران رسمی دستمزد دریافت می کنند ولی از هیچ مزایا و حقوق قانونی برخوردار نیستند و بعلت موقت بودن هر لحظه در معرض اخراج از کار قراردارد و قانون کار هم از او حمایت نمی کند حتی اگر سالها برای شرکت استخدام کننده کار کرده باشد.

2 – این شکل بکارگیری نیروی کار در جامعه دقیقا همانند بکارگیری نیروی برده ها بر سر زمین ها و فروش آنها در بازارهای برده فروشی است که در دوران برده داری رواج داشت. در آنجا شاهد حضور برده دار و کار در زندگی برده بطور دائم هستیم ولی در جامعه سرمایه داری کارگر می تواند برای مدتها بیکار و بدون هیچ پشتوانه ای در جامعه رها شود. در اینجا ما با سیال شدن نیروی کار و دستمزد مواجه هستیم.

سیال شدن نیروی کار در جامعه باعث می شود که ثبات و امنیت شغلی و برنامه ریزی کمی بلند مدت برای طبقه کارگر عملا امکان خود را از دست بدهد و فقط در تلاش امرار معاش و در فکر امروز را به فردا سر کردن باشد. از طرف دیگر از بین رفتن شغل های ثابت مسئولیت های رسمی را از دوش دولت و شرکت های بیمه و خدماتی برداشته آنرا بر دوش خود طبقه کارگر می اندازد از جمله حق داشتن کار، بهداشت و تحصیل مجانی و.....

3 – سودهای هنگفتی که شرکت های مزبور از این تجارت و قاچاق کارگران در دنیای سرمایه داری بدست می آورند، باعث شده است که آنها برای تامین کارگر ارزانتر دست به قاچاق کارگر از کشورهای فقیر جهان به طریق مختلف بزنند. از مهاجرت های قاچاق تا نیروهای متخصص با ویزاهای موقت کار، گسیل و سازماندهی نیروی کار از کشورهای جنگ زده به کشورهای سرمایه داری متروپل در درجه اول و دیگر کشورهای فعال اقتصادی و بویژه نفتی .تجارت اساسا نیروی گوناگون کار را شامل می شود. از جمله تجارت کارگران جنسی تا پرستاران، متخصصین کامپیوتر (آی تی)، کارگران کشاورزی

4- در بسیاری از موارد دولت های کشورهای بزرگ سرمایه داری در حمایت از این نوع شرکت های برده داری نوین با صدور ویزای موقت، باعث دسترسی این شرکت های به نیروی کار موقت و ارزان از کشورهای فقیر و پیرامونی می شوند.

5 – در کشورهایی که پناهندگان منتظر رسیدگی به وضع شان برای اسکان در کشورهای پناهند پذیر هستند. بعلت شرایط بد مالی آنها مجبور هستند با دستمزد بسیار پایین تر از دیگر مزدبگیران جامعه آنهم به صورت قاچاق و غیر رسمی با کمترین امکانات و بیشترین فشار کار تن به سخت ترین کارها بدهند. پناهندگانی نیز که در کشورهای پناهنده پذیر اسکان داده می شوند تا مدتها قادر به کار در شرایط مساوی با کارگران بومی کشورها نیستند که خود باعث تضادی بین کارگران بومی و کارگران مهاجر بر سر ارزان شدن نیروی کار بوجود آورده است.

6- مهاجرت و ورود کارگران از کشورهای فقیر به کشورهای متروپل و فعال اقتصادی دارای پیامدهای مثبت و منفی در جوامع است.

الف ورود کارگران مهاجر و عدم متشکل بودن آنها این اجازه را به سرمایه داری می دهد که از آنها بعنوان نه تنها نیروی کار ارزان علیه طبقه کارگر کشور خودی و پایین آوردن دستمزدها استفاده کند. بلکه همیشه از ارتش بیکاران علیه کنترل طبقه کارگر خودی استفاده کرده و اجازه متحد شدن کارگران خودی و مهاجر را نداده و یا محدود کند.

ب در طولانی مدت طبقه کارگر در سطح جهانی را به هم نزدیک کرده و باعث شناخت نزدیکتر ملیت ها و کارگران این کشورها از همدیگر شوند. در عین حال تبادل فرهنگی به رشد عمومی جوامع کمک می کند. در عین حال کارگران تازه وارد همراه با فعالین سیاسی اجتماعی کشور قبلی و جدید به پلی برای ارتباط بین طبقه کارگر خودی با کشور جدید تبدیل می شوند.

ج برای کارگران مهاجر بویژه نسل اول هم سرمایه داری اجازه ادغام کامل را با جوامع جدید نمی دهد و هم کارگران کشورهای کشورهای پیرامونی بعلت مشکلات عدیده ای که دارند و نیز عدم حمایت قادر به ادغام کامل در جامعه نیستند. ما از استثنائات صحبت نمی کنیم در جوامع جدید برای کارگران مهاجر که ظاهرا به جوامع چند فرهنگی موسم هستند، باعث عقب راندن کارگر مهاجر به طرف گروههای اجتماعی تشکیل شده از جامعه قبلی در جامعه جدید می شوند. مثلا اکثر کارگران نسل اول ایرانی قادر به ادغام کامل در جامعه اروپایی نمی شوند در نتیجه آنها در شرکت هایی کار می کنند که تحت مدیران ایرانی و یا نزدیک به آن باشند. در ظاهر آنها فرهنگ کشور قبلی خود را با افتخار حفظ می کنند ولی عملا به حاشیه ملی و فرهنگی خودی رانده و باعث جدایی کل طبقه کارگر کشور جدید می شوند.

روند بکارگیری نیروی کار ارزان کشورهای پیرامونی توسط امپریالیست های و سرمایه داری کشورهای ثروتمند. از یک طرف نیروی کار را به بردگی بیشتر به طرف سرمایه سوق می دهد و از طرف دیگر به نزدیکی و همبستگی طبقه کارگر جهانی می انجامد. این روند در ادامه خود به انقلاب پرولتاریایی کمک های ذینفعی خواهد. اما این پیوند و همبستگی بدون حضور نیروهای و احزاب پرقدرت کمونیستی بسیار شکننده و ناپایدار خواهد بود.

مهران پیامی 

در زمینه مالی ما را یاری دهید

سخنان اسماعیل بخشی در گردهمآئی کارگران هفت تپه

بخشی از برنامه مراسم یادبود رفیق علی صادقی (کاک ابراهیم) در هامبورگ