شنبه, ۲۷ دی ۱۳۹۹

چهل و دومین سالگرد حزب رنجبران ایران

پنجم دیماه 1358 سالروز حزب رنجبران ایران است. بنیاد گزاران آن 9 سازمان و تشکل و محفل مارکسیستی – لنینیستی بودند که بر اساس اسناد تهیه شده : " طرح پلاتفرم حزب، جبهه ی واحد، نقشه ی ایجاد حزب و اساسنامه حزب کمونیست ایران " توسط سازمان انقلابی حزب توده ایران، طی یکسال تبادل نظر و شرکت در فعالیت های مشترک تحت رهبری “ کمیسیون وحدت “ متشکل از نمایندگان تشکل ها تشکیل شد. طی نشست های هفتگی مرتب کمیسیون که شرکت کادر های تشکل ها هم بعنوان مهمان آزاد بود اسناد لازم برای بردن در درون تشکل ها تهیه شد. علاوه بر اسناد بالا هر تشکل هم بنا بر امکاناتش یک تاریخچه کوتاه برای معرفی خود به دیگر تشکل ها عرضه کرد که همراه اسناد کمیسیون به درون برای بررسی و مطالعه فرستاده شد. پس از آن بار دیگر رفقا کمیسیون نظرات رسیده را مورد بررسی قرار دادند و پیشنویس نهایی برای تقدیم به کنگره توسط کمیسیون وحدت به اتفاق آراء به مرحله نهایی رسید.

نمایندگان کنگره از سرا سر ایران، شهرها و روستاها ، زنان و مردان از کلیه نُه نهاد تشکیل دهنده حزب بودند. آنها نه تنها اسناد ارائه شده را با اجماع و به اتفاق آراء مهر تائید زدند بلکه کلیه اعضای اصلی و مشاور کمیته مرکزی را هم به اتفاق آراء انتخاب کردند. این یک واقعه استثنایی در امر وحدت در جنبش چپ و کمونیستی ایران محسوب می شد و درست بدین علت شور و شوق زیادی میان اعضا و طرفداران حزب رنجبران ایران بوجود آورد. حزب توانست در مدتی کوتاه پایه های توده ای خود را در نزدیک بیست واحد سازمانی گسترش دهد.

 علاوه بر سازماندهی فعالیت های مرکزی انتشار ارگان سیاسی حزب و مجله تئوریک منظم خود توانست صاحب چاپخانه مستقل خود به کمک یکی از رفقای حزب که سال ها در چاپخانه بانک مرکزی تجربه آموخته بود، شود که با پوشش علنی کار می کرد. تشکیل سازمان جوانان حزب رنجبران و نشریه مستقل خود با سازماندهی خانه جوانان مستقل در تهران، همراهی با تشکل های کارگری در سازماندهی شورای فدراسیون کارگری ، همراهی در سازماندهی زنان و کمک به ایجاد سازمان زنان ایران، کار در کارخانه و تاکید روی ایجاد حوزه های حزبی در کارخانه ها از جمله فعالیت های موفقیت آمیز حزب رنجبران در مدت یکسال و اندی فعالیت علنی است. این گسترش و توسعه تنها محدود به حزب رنجبران نمی شد کلیه گرایشات چپ از جمله چریک های فدایی خلق و حزب تود ایران هم با سرعت بر فعالیت های خود افزودند. این فعالیت های پر سر و صدا و علنی دستگاه های امنیتی تازه نوسازی شده از ساواک دوره سلطنت را که ماهیتاً ضد کمونیست بودند هشیار کرد. طولی نکشید که مرتجعان حاکم را خبر دادند چه نشستی که دانشگاها را چپ ها تسخیر کرده اند، کارخانه ها را کارگران متمایل به چپ زیر نفوذ خود در آورده اند، زنان در کلیه سطوح در برابر حجاب اجباری مقاومت میکنند. خمینی که با تائید تسخیر سفارت آمریکا توسط دانشجویان اسلامی خود را قهرمان ضد امپریالیسم آمریکا نشان داده بود بناگاه خدعه کردن خود را فاش کرد و دست به سرکوب نیروهای چپ و کمونیستی زد که حزب ما هم از جمله آنها بود.

 حزب رنجبران ایران که در کنگره اول خود در ارزیابی از ماهیت رژیم تازه بنیاد جمهوری اسلامی دچار انحراف راست و در اصل مارکسیستی دچار گرایش رویزیونیستی شده بود نُه ماه پس از کنگره با نقد چنین برخوردی مبارزه با تمامیت جمهوری اسلامی را در دفتر سیاسی به اتفاق آراء در دستور کار حزب قرارداد.(رجوع شود به سند حسن رشتی که مصوبه دفتر سیاسی است وبرای مخفی کاری نام حسن رشتی بدان گذاشته شد ). نشست دفتر سیاسی ضمن تصویب سند به اتفاق آراء از کمیته دائم  خواست که هرچه زودتر جلسه فوق العاده ی کمیته مرکزی را تشکیل دهد. رهبری حزب با تمام خطراتی که موجود بود، و شرایط بگیر به بندی که بوجود آمده بود توانست با تکیه به رفقای سازمانده حزب جلسه کمیته مرکزی را در محیطی بدور از چشم دشمن و بدون هیچگونه تلفاتی تشکیل دهد و استراتژی نوین حزب را به اتفاق آراء به تصویب رساند: هسته مرکزی تغییر رفتن روی خط مشی سیاسی عمومی مبارزه برای سرنگونی کل نظام جمهوری اسلامی بود. رهبری حزب کاملاً آگاه بود که این یک مشی عمومی استراتژیک است که در روندی سخت و بغرنج و در نتیجه طولانی تحقق خواهد یافت. بنابراین تاکتیک اتخاذ شده در کنگره حفظ ظاهر همان خط مشی سابق و حتی گذاشتن عکس هایی از خمینی در صفحه اول رنجبر تا که دشمن نداند که ما در حال تدارک برای مبارزه ی مخفی و مقاومت در برابر رژیم هستیم. اما متاسفانه با دستگیری یکی از رفقای کا رگر عضو کمیته مرکزی هنگام بازگشت به کویت محل کارش در فرودگاه مهر آباد دستگیر می شود وسند اصلی تصویب شده در اجلاس کمیته مرکزی به د ست ماموران امنیتی رژیم جمهوری اسلامی می رسد و حزب مجال کافی برای عقب نشینی منظم را پیدا نمی کند. گشاده بازی و علنی گری تاثیرات منفی خود را بجا گذاشته بود. بویژه اینکه حزب ما علاوه بر دستگاه های امنیتی رژیم از طرف دارو دسته ی کیانوری در حزب توده و فرخ نگهدار از اکثریت سازمان چریک های فدایی خلق مورد تعقیب بود.

پیش بسوی مقاومت در برابر سرکوب، به پیش برای سازماندهی تشکیلات حزب بعنوان یک حزب زیر زمینی و مخفی، به پیش برای مبارزه ای سخت ، بغرنج و طولانی با و حتی یک پارچه چهارمین اجلاس کمیته مرکزی کنگره اول حزب کار خود را با سرود انترناسیونال و مقاومت تا آخر به اتمام رساند.

پس از این جلسه اولین نشست دفتر سیاسی بنابر پیشنهاد رفقای دفتر سیاسی واحد مازندران و جنوب پیشنهاد بررسی شرکت در مبارزه مسلحانه را مطرح کردند. و کمیسیون با مسئولیت رفیق راد یکی از اعضای دفتر سیاسی تشکیل شد. ایل قشقایی به سرکردگی خسروقشقایی از رهبران جبهه ملی ایران در اعتراض به حکومت، در مناطق ایلی نزدیک شیراز مسلحانه اردوگاهی را با شرکت افراد مسلح قشقایی مستقر کرده بودند. با توجه به سابقه ما در دهه چهل و شرکت سازمان انقلابی در قیام بهمن قشقایی طبق پیشنهاد تشکیلات حزب در جنوب، حزب هم یک واحد نظامی را در کنار اردوگاه ایل و مستقل از آن بر پا کرده بود که یکی از اقدامات درست و افتخار آمیز سیاست عملی جدید حزب محسوب می شود. علاوه براین بنا بر پیشنهاد کمیته منطقه مازندران که مسئول آن عضو دفتر سیاسی ارزیابی مثبتی را در مورد توانایی تشکیلات واحد خود برای ایجاد یک گروه پارتیزانی عرضه کرد. در مقابل این نکته رفیق مسئول کمیته رفیق منصور که تاکید داشت : " ما به پیروزی نظامی اطمینان نداریم و به پیروزی سیاسی چرا " منظور رفیق این بود ما باید در برابر رژیم مقاومت کنیم و تعرضی کار کنیم چون دیر یازود رهبری حزب توده و اکثریت در ضدیت ما هستند دستگاه سرکوب ما را نابود می کند پس بهتر است در مبارزه ای تعرضی کشته شویم. همینطور هم شد و  امروز ادامه دهندگان راه حزب رنجبران ایران به مبارزه و مقاومت کمیته مازندران حزب افتخار می کنند و در عمل پیش بینی و ارزیابی رفیق منصور درست در آمد. ارزیابی از مبارزه مسلحانه جنوب و شمال و موفقیت حکومت در شکست آنها بخصوص کشتن رهبران آنها رهبری حزب را بدین نتیجه رساند که باید تاکتیک فعال اساسی حفظ نیرو را در پیش گیرد. با تمام رفقای جوان و لو نرفته که هنوز عضو حزب نبودند تک تک تماس گرفت و با توضیح اوضاع روابط تشکیلاتی را کاملاً قطع کرد و از آنها خواست تنهایی چون بذری به میان توده ها روند و به کار سیاسی با دید طولانی بپردازند. انقلاب امر توده هاست چنین بود رهنمود حزب به رفقای جوانی که با آنها رفقای لو رفته وداع می کردند. این هم یکی از سیاست های درست عقب نشینی برای حفظ نیرو بود. علاوه براین سابقه طولانی سازمان انقلابی در کار در کردستان و بویژه دوستی ما با رهبران اتحادیه میهنی جلال طالبانی و کومله رنجبران کردستان عراق به رهبری نوشیروان مصطفی شرایط مساعدی را برای حزب فراهم کرد که کادرهای لو رفته حزب را برای برگزاری کنگره دوم حزب و همکاری و وحدت با کومله و دیگر تشکلات چپ که در کردستان بودند بفرستد. در نتیجه بیش از سی نفر از اعضای حزب توانستند خود را به منطقه کردستان رسانند و جان سالم بدر بردند و کنگره دوم حزب را تشکیل دهند. متاسفانه بخشی از رفقای لو رفته قادر نشدند خود را به مناطق کردستان بر سانند و دستگیر شدند و اکثراً به شکنجه و اعدام  و زندان های طولانی دچار شدند. دستگاه جنایتکار با آوردن یکی دونفر از اعضای حزب در شو های تلویزیونی و رسانه های جیره خوار نوشتند حزب رنجبران را نابود کردیم و افتخار کردند کاری را که نظام شاهنشاهی با کشتارهای متعددش و حتی با کاشتن سیروس نهاوندی نتوانست سازمان انقلابی را نابود کند، ما کردیم. در کتابی که تحت عنوان " مائویسم در ایران " موسسه مطالعات و پژوهشهای سیاسی در زمستان 1397 منتشر کرد در صفحه 446 آخرین جملات را نویسنده آقای محمد نادری چنین خاتمه می دهد : " از حزب رنجبران داستانی بیش باقی نماند. تو گویی که این حزب هرگز نبود "

اما رفقای حزب ما خون ها را پاک کردند، با برگزاری کنگره دوم حزب در کردستان در سال 1363، با جمعبندی از مواضع حزب در کنگره اول برخورد همه جانبه به نظرات راست رویزیونیستی کنگره اول در برخورد به بورژوازی حاکم و برخورد دوگانه کردن به آن در حالیکه اسلام ماهیتا ضد کمونیسم بوده و "اسلام مبارز" در عصر ما، در دوران انقلابات پرولتاریایی مشاطه گری دین و انحرافی از اصول کمونیسم است. حزب ما در این چهار دهه همچنان همراه دیگر نیروهای چپ و کمونیست در مبارزه علیه رژیم سرمایه داری جمهوری اسلامی مبارزه کرده و امروز همچنان برای ایجاد حزب کمونیستی واحد ودر پیوند با جنبش کارگری مبارزه می کند.

اینک که چهل و یکمین سالگرد تاسیس حزب فرا می رسد ، ما با احترام به همه جانباختگان و زندانیان و درگذشتگان حزب یاد آنها را گرامی می داریم. و به همه رفقا و کادرها و اعضاء حزب بخاطر مبارزه علیه دو رژیم سرمایه داری شاهنشاهی و اسلامی و تلاش پیگیرشان بخاطر امر طبقه کارگر و در راستای سوسیالیسم درود می بفرستیم.

در زمینه مالی ما را یاری دهید

سخنان اسماعیل بخشی در گردهمآئی کارگران هفت تپه

بخشی از برنامه مراسم یادبود رفیق علی صادقی (کاک ابراهیم) در هامبورگ

گفتگوئی با دکتر علی صادقی (کاک ابراهیم) و محمد اشرفی