سه شنبه, ۰۴ آذر ۱۳۹۹

الحاق اراضی اشغالی

الحاق اراضی فلسطینی به اسرائیل

نتایج فلاکت بار نقشه‌ای که امپریالیسم آمریکا به همراه صهیونیست‌های اسرائیلی و ارتجاع حاکم بر کشورهای خاورمیانه علیه مردم فلسطین تحت عنوان معامله قرن رو نمایی کردند، به انحاء مختلف در حال اجراست.

سال‌هاست که کشتار مردم فلسطین بخاطر اشغال سرزمین و از این طریق ادامه نفرت ملی بین یهودیان و اعراب  و غارت کشورهای خاورمیانه ادامه دارد. ایجاد نفرت ملی و براه انداختن جنگ‌های داخلی و منطقه‌ای سودش مستقیما به جیب کمپانی‌های فراملی و امپریالیستی رفته و خواهد رفت. این یکی از نکات اساسی است که اجازه نمی‌دهد که فلسطینیان و مردم اسرائیل در کنار هم و بصورت صلح آمیز زندگی کنند.

یکی از نکاتی که در معامله قرن آمده است،‌ معامله فروش فلسطین در برابر ۵۰ میلیارد دلار پول وعده داده شده است. امپریالیسم آمریکا در جهت تشدید تضاد بیشتر و بهره گیری از اختلافات بین صهیونیست‌ها و فلسطینیان، با نقض قوانین بین‌المللی در حال تلاش برای عملی کردن  الحاق اراضی کرانه باختری رود اردن به خاک اسرائیل است.

در پیش گرفتن سیاست فوق، تحریک ارتجاعی‌ترین ایده‌های توراتی (ارض موعود) در مذهب یهود و دادن چراغ سبز توسط آمریکا به بورژوازی اسرائیل در راستای ادامه بحران سازی در خاورمیانه است. اما این یک جانب قضیه است. جانب دیگر اوضاع بین‌المللی و نیز جنبش فلسطین است که در برابر این سیاست ایستاده‌اند. هیچکدام از کشورهای اروپائی و گروه شانگهای با این سیاست موافق نیستند. نزدیک شدن دو جناح فلسطین یعنی فتح به رهبری محمود عباس و حماس به رهبری اسماعیل هنیه نشان میدهد که حتی جناح‌های بورژوایی فلسطین هم در عمل دریافته‌اند که اختلافات آنها ضربات سختی به جنبش فلسطین زده است و آنها در حال از دست دادن سرزمین‌هایشان هستند.

مجموع این مخالفت‌ها و فشار بین‌المللی باعث شده است که ترامپ و نتنیاهو اعلام کنند که می خواهند الحاق اراضی کرانه باختری رود اردن به فلسطین را به تعویق بیاندازند.. باید در نظر داشت که ازسال ۱۹۴۸ که اسرائیل به یک کشور تبدیل شد، سیاست الحاق خاک فلسطین به دولت اسرائیل را بطور دائم اعمال نموده است و اسرائیل از هر وسیله‌ای برای بیرون راندن فلسطینان از سرزمین‌شان استفاده کرده است. بمباران، خراب کردن خانه‌های فلسطینیان بر سر زنان و کودکان، کشتار و به گلوله بستن آنها توسط ارتش به غایت سفاک و مزدور اسرائیل، پر کردن زندان‌ها از زنان و مردان و کودکان خردسال فلسطینی، بستن راه‌های ورودی به شهرها و روستاها و جلوگیری از ورود مواد غذایی و مایحتاج اولیه زندگی و شهرک سازی در سرزمین‌های اشغالی و..... از جمله سیاست و کارهایی است که دولت اسرائیل برای به زانو درآوردن خلق فلسطین بکار برده و می برد. در طی ۸ دهه‌ای که از عمر تشکیل دولت صهیونیستی می گذرد مردم  فلسطین ۸۰٪ از زمین های خود را از دست داده و بصورت مناطق جدا از هم تحت کنترل دولت اسرائیل زندگی می‌کنند.

با تغییر تعادل قدرت و پایان یافتن جنگ سرد و نیز افول اقتصادی و هژمونی آمریکا در سطح جهانی، دولت اسرائيل بخاطر فشار به فلسطینیان هرچه بیشتر از طریق سرکوب‌های نظامی، چنگ و دندان نشان می‌دهد. بعلت ضعف جنبش فلسطین و ضعیف شدن سازمان‌های سوسیالیستی و چپ آن، اکثر کشورهای خاورمیانه از جمله ایران سعی دارند که با پول و امکانات برای خود جای پایی در آن جنبش پیدا کنند،. تا در معادلات خاورمیانه دست بالا را داشته باشند. در حقیقت این دولت‌ها تحت عنوان کمک به جنبش فلسطین خواهان نفوذ و به زیر کنترل گرفتن آن هستند. در ایران بعلت اینکه رژیم جمهوری اسلامی خود یک رژیم مرتجع و سرکوبگر است، سیاست دفاع ازحماس و جهاد اسلامی تحت عنوان پشتیبانی از جنبش فلسطین، مورد مخالفت مردم ما قرار دارد. جنبش انقلابی ایران همیشه از رادیکالترین بخش‌های جنبش فلسطین علیه اشغالگری و ایجاد دولت فلسطین دفاع کرده است و این دفاع مورد حمایت مردم ما بوده و خواهد بود.

«زنده باد جنبش انقلابی فلسطین» شعار تاریخی مردم ماست.

طرح الحاق کرانه باختری رود اردن بخشی از طرح معامله قرن است که مورد مخالفت تمامی نیروها و جریانات مترقی جهانی قرار گرفته است. الحاق بلندی‌های جولان، به رسمیت شناختن بیت المقدس به عنوان پایتخت اسرائیل، تأیید الحاق شهرک‌های ساخته شده در سرزمین فلسطین به خاک اسرائیل، قبول بیرون راندن قدم به قدم فلسطینیان از سرزمین‌شان خواهد بود.

تجربه سالها مبارزه درجنبش فلسطین و سازمان‌های درگیر در آن نشان داده است که با چانه زنی و مذاکرات با دولت اسرائیل خواست‌های ملت فلسطین به هیچ نتیجه‌ ای نخواهد رسید. و صهیونیست‌های اسرائیلی از مذاکره به عنوان یک ابزار دیپلماتیک برای وقت کشی استفاده می‌کنند. جنبش فلسطین بدون اتکا به خود و طبقات فرودست اجتماعی در اسرائیل و فلسطین و متحد شدن کارگران یهودی و فلسطینی نمی‌تواند به صلح و عدالت دست بیابد. آلوده کردن افکار عمومی با ایجاد نفرت ملی توسط مدیاهای مزدبگیر در اکثریت بزرگی از کشورهای درگیر در مسئله فلسطین نشان می دهد که راه حل دو دولت راه حل قطعی مشکل فلسطین و اسرائیل نیست. حضور دو دولت بورژوائی همچون دیگر کشورهای جهان می تواند همیشه زمینه ساز جنگ‌های بی پایان نژادی، ملی و مذهبی شود. تجربه حداقل دو دهه گذشته نشان داده است که راه حل دو دولت عملی نشده است و چشم اندازی هم برای آن قابل تصور نیست.

برای پایان دادن به جنگ و نفرت و تقابل بین  فلسطین و اسرائیل که به یک مسئله منطقه‌ای و حتی جهانی تبدیل شده است، نیروهای سوسیالیست و کمونیست در فلسطین و اسرائیل وظیفه اساسی را به عهده دارند. تلاش برای سرنگونی دولت اسرائیل و ایجاد یک دولت سوسیالیستی و نیز بدست گیری هژمونی جنبش فلسطین برای ایجاد یک دولت سوسیالیستی راهی سخت و طولانی است که طبقه کارگر اسرائیل و فلسطین بایستی طی کنند.

زنده باد جنبش انقلابی فلسطین

متحد باد مبارزات انقلابی در فلسطین و اسرايیل

مهران پیامی

در زمینه مالی ما را یاری دهید

سخنان اسماعیل بخشی در گردهمآئی کارگران هفت تپه

بخشی از برنامه مراسم یادبود رفیق علی صادقی (کاک ابراهیم) در هامبورگ

گفتگوئی با دکتر علی صادقی (کاک ابراهیم) و محمد اشرفی