دوشنبه, ۳۱ شهریور ۱۳۹۹
با تمام نیرو به پشتیبانی از اعتصابات کارگران هفت تپه، پالایشگاه نفت و پترو شیمی بر خیزیم   

پنجاه روز از اعتصاب وتظاهرات کارگران هفت تپه می گذرد،  رژیم جمهوری اسلامی همچنان با بی اعتنایی به خواست های به حق، مشخص و همگانی اکثریت عظیم کارگران هفت تپه برخورد می کند. گسترش اعتصابات در بخش های نفت، گاز و پتروشیمی -  کارگران و کارکنان مناطق اقتصادی به طور همزمان در بخش های

وسیعی از مناطق جنوب کشور مقاومت کارگران هفت تپه را تقویت بخشیده است. این اعتصاب گسترده که از صبح شنبه ۱۱ مرداد ۱۳۹۹ از طرف کارگران و کارکنان پالایشگاه آبادان، پالایشگاه پارسیان، پتروشیمی لامرد و پالایشگاه فازهای ۲۲ و ۲۴ پارس جنوبی کنگان آغاز شده است، در اعتراض به عدم پرداخت حقوق و مزایای کارگران و کارکنان این مناطق اقتصادی صورت گرفته است.

کارگران وقاطبه زحمتکشان وکارکنان شرکت های تولید کننده در سراسر ایران درد همگانی دارند و کارد به استخوانشان رسیده است. بعد از آبانماه نود وهشت رژیم جنایتکار وضد کارگری همچون چهل سال گذشته بجای پاسخ مثبت به خواست برحق توده های وسیع شرکت کننده در اعتراضات، دست به سرکوب، زندان، شکنجه واعدام زده و اینبارهم به خیال واهی خود تلاش دارد در برابر اعتراضات و اعتصابات کارگران سیاست بی اعتنایی پیشه کند  و بهر وسیله که در اختیار دارد این اعتصابات و اعتراضات را به شکست کشاند.

امروز  بحران اقتصادی ایران همراه با ناتوانی نظام جمهوری اسلامی در پاسخ به بیماری کرونا که هرروز بر تعداد کشته شدگانش  افزون می شود، فشار حد اکثری امپریالیسم جهانخوار آمریکا و پشتیبانی از نیروهای  بورژوازی ضد کمونیستی و ضد جنبش کارگری،  شرایط  را برای یک خیزش عمومی توده های عظیم مردم بازهم بیشتر فراهم می سازد. ایران بر سر دوراهی قرار دارد. تنها راه نجات، همین جنبش های کارگری می باشند که متشکل اند، مورد پشتیبانی تشکل های توده ای سراسر ایران هستند وتوانایی سازماندهی پنجاه روز اعتصاب واعتراض را دارند. این توانایی در اتحاد و استقامت در شرایط بسیار سخت، بدون وجود صندوق اعتصاب، باردیگر نشان میدهد که طبقه کارگر ایران که اکثریت عظیم مردم ایران را با خانواده هایشان تشکیل میدهند همراه دیگر زحمتکشان و تشکلات توده ای همچون معلمان، دانشجویان، زنان و........در صفی متحد، خود را در عمل بعنوان یک آلترناتیو اجتماعی برای گذار از این دوران بحرانی آماده می سازند. بی شک آنها می توانند به آرزوی صد ساله کارگران وزحمتکشان ایران پاسخ دهند.

در این اوضاع بحرانی که مبارزات اجتماعی بار دیگر در حال رشد و توسعه است، ضرورت ایجاد  یک حزب سرتاسری کمونیستی که قادر به هماهنگ کردن این مبارزات پراکنده در زیر پرچمی واحد باشد،‌ بیش از پیش برجسته می کند. 

سالگرد انقلاب مشروطیت در پیش است، درهمین ماه کودتای 28 مرداد را داریم که محمد رضا شاه فراری با کمک انگلیس وآمریکا حکومت دکتر مصدق را بر انداخت و با کسب قدرت دو باره دیکتاتوری 25 ساله ای را بر قرار کرد. اما مبارزه طبقه کارگر ونیروهای مترقی همچنان ادامه یافت. دوران تاریخی نوینی در ایران امروز ما بوجود آمده است که تنها راه نجات، طبقه کارگر و بدیل سیاسی این طبقه است . بر ماست که جنبش های اعتصابی و اعتراضی کنونی را هر چه بیشتر گسترش داده، تشکلات مستقل کارگری را طبق شرایط مشخص هر کارخانه و موسسه تولیدی سازمان دهیم، سراسری کنیم و با ایجاد وسیعترین صف آرایی  تود ه ای برای انقلاب اجتماعی تدارک ببینیم.    

برای مطمئن شدن به پیروزی انقلابی در خدمت اکثریت عظیم مردم ایران وبرای اطمینان به اینکه در بین راه بورژوازی  نتواند آنرا به کج راه کشاند، باید حزب انقلابی پیشرو طبقه کارگر را که مسلح به تئوری پیشرفته کمونیسم علمی باشد و بتواند برنامه ای را طبق شرایط جامعه ایران و خصوصیات آن ارائه دهد بوجود آورد. جنبش های عظیم کارگری وزحمتکشان بستر اساسی ایجاد چنین حزبی هستند .

 با تمام نیرو به پشتیبانی از اعتصابات کارگران هفت تپه، پالایشگاه نفت و پترو شیمی بر خیزیم   

برای ایجاد حزبی متحد و یک پارچه براساس اصول وبرنامه مشخص مبارزه کنیم

مبارزه برای سرنگونی رژیم سرمایه داری جمهوری اسلامی را تا آخر وبا اتکاء به نیروی لایزال توده های میلیونی به پیش بریم

حزب رنجبران ایران ۱۱مرداد ۱۳۹۹

در زمینه مالی ما را یاری دهید

سخنان اسماعیل بخشی در گردهمآئی کارگران هفت تپه

بخشی از برنامه مراسم یادبود رفیق علی صادقی (کاک ابراهیم) در هامبورگ

گفتگوئی با دکتر علی صادقی (کاک ابراهیم) و محمد اشرفی