دوشنبه, ۲۰ مرداد ۱۳۹۹

درباره تعیین دستمزدها برای سال ۱۳۹۹

دستمزدها را همچنان دوجانبه؛ نمایندگان دولت و سرمایه داران خصوصی تعیین کردند . ماهانه دستمزد  کارگر را یک میلیون هشتصد وپنجاه تومان  بریدند. در جامعه ای که خط زیر فقر را پنج میلیون تومان خود دستگاه های حکومتی رقم می زنند، این نوع تصمیمات از نظر کارگران و قاطبه مردم ایران، هیچگونه ارزشی ندارد و تنها نشانی دیگر از درماندگی نظام در حل مشکلات طبقه کارگر و فرودستان جامعه است.

همه ی دولت های سرمایه داری در پاسخ به بحران ناشی از ویروس، دست به یاری رساندن به طبقه کارگر ومردم کم در آمد جامعه زده اند اما نظام حاکم در برابر نرخ چهل ویک درصد تورم در ایران، 21 درصد اضافه دستمزد را  ملاک قرار داده است. حتی طبق گزارشات نمایندگان با صطلاح کارگری دست چین خود که هر ساله به نما یندگی کارگران ایران پای میز چانه زنی کمیسیون می نشینند امسال رسوایی این   تصمیم گیری به حدی آشکار است که  از ترس خشم اعضای انجمن های اسلامی دست نشانده  از امضای ورق پاره کمیسیون سرباز زده اند.

تاثیرات این تصمیم بر طبقه کارگری که در زیر خط فقر زندگی می کند دهشتبار است. حداقل دستمزدها بایستی بالای۱۱میلیون تومان باشد. فشار بورژوازی حریص بر طبقه کارگری که امروز خانواده هایشان به سختی قادر به تهیه گوشت و ملزومات اولیه غذایی برای کودکانشان هستند، حد و مرزی نمی شناسد. آنهم در شرایطی که کارها تعطیل است؛ ثبات کار و امنیت شغلی را کاملا از بین برده اند. درآمد چند شیفته کار کردن و چند شغله بودن هم کفاف زندگی را نمی دهد. حضور هزاران کودکان کار که بیشتر از همین خانوادهها هستند؛ ناشی از پی آمد تصمیم گیری های بشدت استثمارگرانه ای است که دولت  سرمایه داران مفتخر به اجرای آن است.

جمعیت ۸۵ میلیونی ایران دارای طبقه کارگر ۱۵ میلیونی است که با خانواده هایشان به ۶۰ میلیون نفر بالغ می شوند. سایت های داخلی اذعان دارند که ۷۰ در صد طبقه کارگر در زیر خط فقرزندگی می کنند. محاسبه ۴۱ در صد تورم در برابر ۲۱ در صد اضافه حقوق نشان می دهد که ۲۰ درصد حقوق کارگران در سال ۱۳۹۹ کاهش پیدا خواهد کرد و طبقه کارگر با بیکاری و فقر گسترده تر روبرو خواهد بود. ادامه این وضع زیادتر شدن فاصله طبقاتی است. این ادامه شرایط اسفبار اقتصادی است که رژیم جمهوری اسلامی هر ساله برای طبقه کارگر به ارمغان می آورد. کارگران می دانند  گرایش کاهش مزد کارگران  توسط جمهوری اسلامی سرمایه  را پایانی نیست مگر اینکه طبقه کارگر از قدرت تشکل و اتحاد قوی طبقاتی برخوردار باشد.

حزب رنجبران ایران که خود را جزئی از جنبش پرافتخار طبقه کارگر ایران می داند ضمن محکوم کردن این تصمیم ضد کارگری رژیم  اسلامی سرمایه حاکم، بر آنست که حق گرفتنی است و در ایران امروز ما، چهل ویک سال مبارزه نشان می دهد که برای گرفتن حتی حد اقل دستمزد، کارگران راهی جز متشکل شدن، یکی شدن، سراسر ایران را به یک شبکه متشکل در هم تنیده، پیوسته کارگری و توده ای تبدیل کردن، موجود نیست. پیشروان طبقه کارگر در این صد سال گذشته جان خود را نسل اندر نسل دراین راه فدا کرده اند.در دوران نوین جنبش کارگری  شاهرخ زمانی و آنهایی که امروز در صفوف جنبش کارگری به این مبارزه تاریخی و نا ایستا معنای رهایی و آزادی میدهند همچنان براین منطق پافشاری دارند. خیزش عظیم کارگران وفرودستان آبان ماه 98 نشانی بارز از تائید این راه کارگری صد ساله است. کشتار بیش از پنج هزارتن از زحمتکشان و حامیان آنها توسط نیروهای امنیتی ونظامی رژیم جنایتکارگواهی بود براین حقیقت سترگ  که فرودستان را دیگر کارد به استخوان رسیده؛ که بی هراس از مرگ برای گرفتن حق خود دست خالی در برابر نیروهای سرکوبگر مقاومت می کنند.این جنبش بزرگ فرودستان و پشتیبانی جنبش دانشجویی در شانزدهم آذر از آن، جنبش انقلابی  کارگران وفروستان را در عمل به آلترناتیو راستین وقابل اجرا برای براندازی رژیم سرمایه داری جمهوری اسلامی تبدیل کرد. البته کل بورژوازی ایران چه حاکمان وچه براندازان یکی با کشتار و دیگری با گفتار تلاش کردند از یکسو جنبش را سرکوب کنند واز  سوی دیگر آنرا خود جوش و بدون  رهبری بنامند. طبقه کارگر ایران آگاه است که راه سخت وپر پیچ وخمی را هنوز در پیش دارد. پراکندگی کمونیستها وسوسیالیستها و گرایش های چپ از یک سو  و پشتیبانی همه جانبه وقوی نیروهای  امپریالیستی ازجناح های دیگر بورژوازی از سوی دیگر کار را برای پیشروی جنبش طبقه کارگر سخت تر کرده است.  

حزب رنجبران ایران با توجه به اوضاع کنونی وظیفه خود می داند با تمام نیرو از گرایش  وحدت نیروهای چپ وکمونیست براسا س اصول و برنامه ای مشخص که منطبق با خصوصیات جامعه ایران وشرایط کنونی است پشتیبانی کند. ایجاد حزب کمونیست واحد یک وظیفه مبرم وفوری است.

حزب رنجبران ایران همچنان روی نقش تعیین کننده  طبقه کارگر در انقلاب جاری پافشاری می کند و آگاهست که تنها در پیوند با جنبش کارگری کنونی ایران برای متشکل شدن و سراسری شدن است که امر یکی شدن کمونیست ها می تواند به ثمر رسد و جنبش های اجتماعی جاری شکوفا شده ودر مسیر راستین انقلابی قرار گیرد.

حزب رنجبران ایران ضمن برافراشتن پرچم سوسیالیسم  بعنوان برنامه سیاسی طبقه کارگر برای نجات ایران آگاهست که هنوز وظایف دمکراتیک مهمی در جامعه کنونی باقی مانده است که باید واقع بینانه در برنامه پیشروی به جلو قرار گیرد. درست بر اساس این دانایی وآگاهی است که برای براندازی رژیم جمهوری اسلامی، اتحاد بزرگی از توده های عظیم مردم ستمدیده واستثمار شونده را پیشنهاد می کند.

سرنگون باد رژیم ضد کارگری نظام سرمایه داری  اسلامی ایران

زنده باد سوسیالیسم

21 فروردین 1399

دهم آوریل 2020

حزب رنجبران ایران

در زمینه مالی ما را یاری دهید

سخنان اسماعیل بخشی در گردهمآئی کارگران هفت تپه

بخشی از برنامه مراسم یادبود رفیق علی صادقی (کاک ابراهیم) در هامبورگ

گفتگوئی با دکتر علی صادقی (کاک ابراهیم) و محمد اشرفی