به همراهی و پشتیبانی از کارگران اعتصابی

جنبش کارگری ایران، بزرگترین نیروی اجتماعی متشکل با تاریخ صد سال در نبردهای پی درپی علیه نمایندگان سرمایه و انحصارات امپریالیستی سرنوشت ایران را بسود اکثریت عظیم مردم تعیین خواهد کرد نه صندوق رأی مهندسی شده انتصابات رژیم ارتجاعی ولایت فقیه. کارگران پالایشگاه تهران، کارگران پتروشیمی گچساران، آیی و چند شهر دیگر پس از اینکه معلوم شد حاکمیت در برابر خواست های بر حق آنها هیچگونه اقدامی نمی کند، بدرستی و کاملا حق طلبانه وارد کارزار نوینی شدند. این یک رخ داد مهم و تاریخی است که پس از برگزاری مراسم اول ماه مه در ایران صورت می گیرد. قیمت بنزین را سه برابر کردند ولی در این دو ساله قدرت خرید تولید کنندگان با توجه به تورم لجام گسیخته به نصف رسیده است. بعضی دانشمندان بورژوا چنین تبلیغ می کنند که کارگران صنایع پیشرفته چون وضع بهتری دارند و از امتیازاتی در مقایسه با کارگران دیگر برخوردارند، محافظه کارند و سر به زیر از حاکمیت تبعیت می کنند. پراکتیک و عمل معیار است. نادرستی این تئوری بافیها را کارگران در عمل مهر باطل می زنند. سال گذشته بازهم چنین گفتند که در شرایط کرونایی مبارزات کارگری فروكش می شود اما واقعیت نشان داد سال 1399 سالی بازهم پر هیجان تر در جنبش کارگری بود و نزدیک به دوهزار اعتصاب و اعتراض در سراسر ایران توسط کارگران سازمان داده شد.

هر روز که می گذرد بخصوص با شکست کامل حاکمیت و مفتضح شدن هر دو جناح اصلاح طلب و اصولی گرا در بر گزاری یک مضحکه انتخاباتی، برای اکثریت عظیم مردم ستمدیده و استثمار شونده ایران معلوم می شود که تنها راه راستین رهایی انتخاب راه طبقه کارگر و آلترناتیو سیاسی آنست. نظام سرمایه داری جهانی دچار بحران همه جانبه ساختاریست، دیگر نه سیاستهای باصطلاح کینزینی و نه نئولیبرالیستی که در این صد سال گذشته بکار گرفتند می تواند نجات دهنده باشد. نظام سرمایه داری ولایت فقیه ایران در سایه همین نظام جهانی ده ها برابر بیشتر دچار بحران ساختاریست در نتیجه کل جامعه را به لبه پرتگاه کشانده است. حاکمیت ایران مثل کلیه مرتجعان ضد مردمی خیال می کند با یکدست کردن خود می تواند جلو این بحران ساختاری را بگیرد. اصلاح طلبان شکست خورده و رانده شده؛ رهبرانشان باز هم برای گول زدن طرفدارانشان صحبت از " اصلاحات ساختاری" می کنند و همچنان برای نجات نظام خیالات واهی به رهبر بسته اند. آنها امروز برای گرفتن امتیاز از رهبری خطر انقلاب، جنبش کارگری و جنبش کمونیستی را به رخ می کشند. اما همانطور که زحمتکشان ایران در کف خیابان گفتند:" اصلاح طلب اصول گرا دیگه تمام شد ماجرا".

اول ماه مه امسال آغازی شد برای گسترش و سازماندهی بازهم بیشتر و همه جانبه تر جنبش کارگری، ادامه اعتصابات کارگری در این دو ماه نشان دهنده تکامل اوضاع است. دیر یا زود کارگران دیگر به این راهپیمایی تاریخی کارگران ایران خواهند پیوست و در عمل و در صحنه مبارزه ای سراسری جنبش کارگری و دیگر جنبش های مترقی اجتماعی زنان، معلمان، دانشجویان را به یک آلترناتیو راستین انقلابی برای براندازی نظام ستمگر و دیکتاتوری مذهبی سرمایه داری تبدیل خواهند کرد.

به همراهی و پشتیبانی کارگران اعتصابی برخیزیم

به پیش برای شکل گیری همه جانبه یک آلترناتیو کارگری در ایران

حزب رنجبران ایران

1/ تیرماه/1400