درباره مذاکرات احزاب کرد با رژیم جمهوری اسلامی ایران
هنگامی که تضاد های طبقاتی در جامعه ی ایران به مرحله ای رسیده که باید ومی تواند انقلابی از پائین و باهدف روشن ضد سرمایه داری وبا افق تابناک سوسیالیسم واداره شورایی توده ای، صورت گیرد، بورژوازی حاکم بار دیگر به قول خمینی، استاد حیله گر حاکمان کنونی ایران خُدعه ای جدید در حق این جنبش سراسری و بویژه خلق ستمدیده کُرد سازمان داده است. برطبق اخبار منتشره، ۴ تشکل

- حزب دمکرات کُردستان ایران،  حزب دمکرات کُردستان، حزب کومله کُردستان ایران و کومله زحمتکشان کُردستان از مدتی پیش بصورت پنهانی مشغول مذاکره با رژیم جمهوری اسلامی بوده اند
تجربه ۴ دهه مذاکرات احزاب کُرد با رژیم جمهوری اسلامی نشان داده است که اولاً رژیم اسلامی هیچگاه به حقوق مردم کُردستان وقعی نگذاشته و مذاکرات برای خرید وقت و فریب و اخلال در مبارزات در کُردستان و نیز تحکیم موقعیت خود در شرایط بحرانی منطقه علیه خود بوده است.
در شرایطی که رژیم جمهوری اسلامی در یک مبارزه منطقه ای با رقبای منطقه ای و بین المللی ازیک سو و مسئله برجام از سوی دیگر درگیر است و خواهان سَبُک کردن فشار مبارزاتی توده های وسیع مردم از جمله کُردستان است. این مذاکرات ورود کردن به یک کشاکش بین دول منطقه و نیز باز کردن دست رژیم اسلامی برای سرکوب بخش های دیگر جنبش های اجتماعی در ایران است .
با توجه به قبول حق ملل در تعیین سرنوشت خویش از طرف کمونیست ها، بورژوازی خلق سمتدیده کُرد (که این چهار سازمان بنظر می رسد نماینده بخشی از آن هستند) در طول صد سال گذشته همیشه با افراشتن پرچم ملی و ناسیونالیسم کُرد مسئله ملی را به ابزاری برای معامله با حکومت های مرکزی بکار گرفته است. در همین چهل سال احزاب ناسیونالیست کُرد تلاش کرده اند با سرمایه داری حاکم رژیم جمهوری اسلامی کنار آیند و حزب دمکرات کردستان ایران در این راه دو رهبر خود دکتر عبدالرحمان قاسملو ودکترسعید شرفکندی را قربانی کرده اند. اما می بینیم درست بخاطر منافع مشترک طبقاتی ، رهبران کنونی از این تجارب خونین هیچ نیاموخته اند و بار دیگر گامی بسوی مذاکره اما اینبار همراه دو تشکل دیگر که از سازمان های کومله کُردستان ایران هستند، پنهانی بر داشته اند. البته در این زمینه بنظر میرسد حزب کمونیست ایران از مذاکره با خبر بوده است.
در عین حال این مذاکرات نشان از بی برنامه گی و انفعال احزاب مذاکره کننده در ادامه مبارزه فعال در بین توده ها در جنبش کُردستان و تسلیم به سیاست چماق و نان قندی رژیم اسلامی دارد.
رژیم جمهوری اسلامی در این چهل سال بقدری جنایت و خیانت در حق مردم کرده است که دیگر هیچگونه آبرویی در نزد توده ها ندارد. چگونه رهبران این تشکل ها می توانند به خود حق دهند که به این خواست عمومی مردم ایران که در دیماه ۹۶ فریاد کردند: سرنگون باد رژیم جمهوری اسلامی، پُشت کنند و را ه مذاکره را در پیش گیرند، آنهم پنهانی و در اتاق ها ی در بسته و بدور از چشم همان مردمی که مدعی نمایندگی شان می باشند.
حزب رنجبران ایران این رفتار سازشکارانه ی ۴ تشکل را محکوم کرده، خواهان شفافیت کامل و ترک معامله گری با رژیم جمهوری اسلامی، حکومت های ارتجاعی منطقه از جمله اسرائیل و عربستان و نمایندگان امپریالیسم آمریکاست .
حزب رنجبران ایران