به پیش برای بر گزاری هر چه با شکوهتر همبستگی کارگران سراسر ایران

امسال مصادف با صدمین سا لگرد برگزاری  اولین ماه می درسال 1300در ایران است . در آن روز کارگران ایران توانستند با در صفی هشت هزار نفری متحد، پرچم سرخ را برافرازند، خود را بعنوان  نیرویی اجتماعی وسیاسی پرچمدار رهایی مردم ایران ، ستمدیگان و اسثتمار شوندگان، توده های شهر وروستا، زنان به حاکمان مرتجع و استعمارگران در کف خیابان ها معرفی کنند. صد سال مبارزه تاریخی این طبقه همچنان ادامه یافته و مرتجعان وسرمایه داران همچنان بر اریکه قدرت سوارند ودر این صد سال آنها در اشکال مختلف چه سلطنتی و چه اسلامی با کمک وحتی گاهی در مخالفت با قدرت های امپریالیستی تلاش کردند به گفته خودشان ایران را به مرز تمدن بزرگ رسانند ویا نان وآب وبرق مجانی به مردم عرضه دارند. نتیجه این حاکمیت ها و دست در دست بیگانگان دادن چه ببار آورده است؟  پادشاهانش که به سر کورش قسم  خوردند، به امر اربان بیگانه آوردند وبردند، نخست وزیر ش را که قهرمان ملی کردن صنعت نفت بود، با کودتا برانداختند،  جنبش عظیم توده های میلیونی را که علیه امپریالیسم و نظام سرکوبگر سلطنتی، برخاسته بودند با دخالت مستقیم ماموران سی آی ای  به نظامی بسا چپاولگرتر، فاسد تر و سرکوبگر تر سپردند. خیانت امپریالیسم آمریکا به مردم ایران تنها محدود به براندازی حکومت دکتر محمد مصدق ، سرکوب چپ وکمونیستها نمی شود ، پشتیبانی از خمینی در برابر حکومت  شاپور بختیار که همچون دکتر مصدق دل به کمک آمریکا بسته بود،  و سرکوب کلیه نیروهای چپ ودموکرات در این چهار دهه بزرگترین جنایت کارترودیگر شرکت کنندگان نشست جهان سرمایه در گوادولب است  که در حق مردم ایران مرتکب شدند و هیچگاه فراموش نخواهد شد.

امروز سرمایه داری آش شله قلمکار ی برای ایران بار گذاشته اند و دعوا بازهم بر سر لحاف ملاست. هدف همان هدف صد ساله است : سرکوب جنبش کارگری وانقلابی  مستقل ایران . بازیگران نمایندگان همان طبقات ارتجاعی وسرمایه داربا پشتیبانان امپر یالیستی اند، حیگرانه تر، به روز شده، در دوران تحولات بزرگ سایبریک، جنگهای نیابتی، دستگاه های بس عریض وطویل امنیتی و جاسوسی وتروریستی مجهز.

در وین تنها مذاکره در باره  چگونگی بازگشت به برجام نیست بلکه  مذاکره در باره آینده حاکمیت ایران و جلو گیری از کسب قدرت سیاسی از سوی اکثریت مردم است.در پشت میز مذاکره همه هستند ، با آمریکا و پشت سر نمایندگانش اسرائیل نشسته  وکل گرایش راست پرو سرمایه داری حضور دارند. تنها نیرویی که آنجا نیست کارگران وزحمتکشان اند و این خود نشانی است از مرزیندی انقلاب وضد انقلاب..نشان اینست که مرزبندی طبقاتی  تاحد سیاسی کشیده شده است. دیگر نه شعار همه باهم کاربری دارد، نه فریاد طرفداری از مستضعفان می تواند جنبش را به کج راه کشاند. نجات ایران تنها بدست اکثریت عظیم توده های کارگران وزحمتکشان واز طریق شوراهای کارگری در کارخانه ها، محلات وموسسات امکان پذیراست.

دنیای امروز، دنیای نئولیبرالیسم و گلوبال سرمایه داری دنیای نکبت ، فقر ، بیکاری ، عدم امنیت شغلی ، رشد و گسترش لشگر بیکاران و آواره گان جهان ، دنیای ویرانی محیط زیست ، رشد افسار گسیخته ملیتاریسم و  ستم و استثمار بر اکثریت بشریت رنجبر و زحمتکش جهان و در برابر دنیای کوچک شدن مشتی از جنایتکاران در هیئتی کوچکتر و متمرکز تردر حاکمیت دولتی و شرکت های سرمایه داری  است . طبقه کارگر جهانی و بشریت مترقی این دنیا را نمی خواهند و برای جایگزین کردن آن با جهان  نوین سوسیالیستی مبارزه کرده و خواهند کرد. جهانی که بر پرچم آن نوشته شده است "از هر کس به اندازه توانش و به هرکس به اندازه کارش "

حزب رنجبران یازده اردیبهشت روز همبستگی  بین المللی کارگر را به طبقه کارگر و همه انسان های عدالت طلب و آزادیخواه ایران و جهان تبریک می گوید

یازده اردیبهش/اول ماه می، روز همبستگی کارگران را به روز بسیچ وسازماندهی وسیع ترین نیروهای آستثمارشدگان تبدیل کنیم

سرنگون باد رژیم سرمایه داری جمهوری اسلامی – مرگ بر امپریالیسم

 زنده باد سوسیالیسم

حزب رنجبران ایران