بیانیه حزب رنجبران ایران  - در سالگرد قیام توده ای آبانماه نودوهشت

بیش از چهل نهاد چپ و دموکرات  در سراسر جهان، همراه وهمسو، در روز چهاردهم آبان 99  به  پیشواز سالگرد  قیام عظیم توده ای آبانماه نود وهشت می روند. جنبشی که از پائین جامعه برخاست، سراسر جامعه را دربرگرفت ودر اعتراض به  بالا بردن قیمت بنزین به امرولایت فقیه و تصمییم پنهانی مشترک سه قوه اعلام شد.

حزب رنجبران ایران  ضمن پشتیبانی از این ابتکار وحدت طلبانه و محکوم کردن سرکوب وحشیانه ی دیماه توسط  نظام اسلامی سرمایه داری حاکم، مصرانه

آزادی فوری و بدون قید شرط کلیه دستگیر شدگان این خیزش مردمی و برحق را خواستاراست.

حزب رنجبران ایران در این چهار دهه  برای  اتحادی از کلیه نیروهای چپ ودموکرات، کارگران، زحمتکشان، تهیدستان و ستمدیدگان که اکثریت عظیم مردم ما را در بر می گیرند، برای سرنگونی کل نظام سرمایه داری  جمهوری اسلامی  مبارزه کرده است و بهترین فرزندان خود را در این راه در جنگی نا برابر ازدست داده است. ضروریست در این سالگرد روی دستاورد گرانبهای ای آن که جرأت به مبارزه جوانان زن ومرد را به عالیترین کیفیتی به منصه ظهور رساند و اقتدار حاکمیت را تا بالاترین مقام در نزد توده ها فرو ریخت تأکید کنیم و با جمعبندی دقیق درس های لازم را بدست آوریم.  بدون نقد علمی ونوسازی دائمی، رسیدن به نظرات درست برای پیشرفت  ممکن نیست واین امراز  روندی تکاملی از عمل به تئوری، در تلفیق اصول با شرایط مشخص مبارزه میگذرد. جنبش های توده ای عظیم چند دهه اخیردر سیر تکاملی خود، چند نکته اساسی استرا تژیکی را برجسته کرده اند. شکست جنبش  هشتاد وهشت  با تمام عظمت ودوامش  و خواست شرکت کنندگانش که پرچم ادامه مبارزه را علیه کل نظام جمهوری اسلامی بلند کردند بر اثر کوتاه آمدن رهبری فردی آن موسوی و کروبی در مراحل تعیین کننده یی از پیشروی باز ایستاد و رژیم جنایتکار ولایت فقیه تحت عنوان حفظ نظام هزاران جوان زن ومرد را کشت، شکنجه داد و به زندان های طولانی محکوم کرد. کمونیستها و پیشروان جنبش کارگری همراه جوانان پر شور شرکت کننده دراین جنبش بزرگ  پس از سرکوب خونین بویژه آنهایی که پای در عمل بودند و در زندان ها شاهد اعدام ها ی رفقایشان بودند به درستی توانستند تجربه خیزش  را جمعبندی کنند و برای ادامه  آن مسیر را روش نمایند. کار مشترک کلیه زندانیان سیاسی بویژه نقش وحدت طلبانه شاهرخ زمانی در زندان زمینه های حرکت های بعدی را چه از نظر افکار و چه از نظر عملی فراهم ساخت. چکیده ی این درس گیری  که طی بیانیه هایی از درون زندان  گاهی به امضای جمعی و گاهی چند نفری و فردی بیرون درز می کرد  سه نکته اساسی را تأکید داشت.

یکم

بدون یک تشکیلات منظم ومسلح به تئوری انقلابی از کادرهایی که ریشه در میان کارگران ومراکز متمرکز کارگری دارند، که  بطور مستقل توانایی تلفیق کار مخفی وعلنی را در شرایط دیکتاتوری سهمگین ضد کمونیستی ایران برای  دوام بخشیدن به کارسازماندهی به مدت طولانی  دارند، نمی توان به پیروزی چنین جنبش هایی اطمینان یافت. در نتیجه وظیفهٔ مبرم وضروری است که کلیه گرایش های چپ وکمونیست براساس نکات مشترک درعمل مشترک شرکت جویند و براساس اصول و برنامه مشترک برای یکی شدن در حزب پیشرو انقلابی پرولتاریایی به عنوان وظیفه ای عاجل کار کنند.

دوم

بدون کارگران وزحمتکشان هیچ جنبش توده ای در ایران کنونی نمی تواند به پیروزی رسد. چنین است نتیجه شکست جنبش هشتاد وهشت و نود هشت. بنابراین شعار " چاره رنجبران وحدت وتشکیلات است " در عمل بار دیگر به اثبات رسید. و به درستی  باردیگر در دستور کار نیروهای چپ وکمونیستی قرار گرفت و به درستی پشتیبانی از جنبش های کارگری به عنوان اساسی ترین وظیفه برای آنها مطرح شد. این جمعبندی دستاورد بزرگی است که پشتیبانی اکثر تشکل های کمونیستی از مبارزه کارگران هفت تپه در همین چند ماه گذشته خود را نشان داد. اما این وظیفه هنوز همچنان در دستور کار است و باید با تمام نیرو برای ایجاد تشکلات کارگری و سراسری کردن آنها مبارزه کرد. کارگران وتشکلات کارگری، استخوانبندی هر جنبش توده ای پیروزمند می باشند که ستون فقرات یک حزب انقلابی پیشرو کارگری است.

سوم

بدون موتوربزرگ  بارعظیم سرنگونی رژیم سرکوبگر جمهوری اسلامی غیرممکن است. موتور بزرگ در ایران توده های عظیم مردم اند که بارها در این جنبش های عظیم اعتراضی بلند شده ا ند؛ اما نبود رهبری راستین تاریخی، حزبی آگاه وبا جهانبینی انقلابی کارگری که بدون رهایی کل بشریت خودش هم رها نمی شود، نتوانسته اتحادی از عظیم ترین نیروهای جامعه  برای براندازی نظام سرمایه داری حاکم  بوجود آورد. این بار باید جنبش هشتاد وهشت را با جنبش نودوهشت که یکی به دنبال رأی اش بود ودیگری به دنبال نانش در هم براساس یک مشی سیاسی عمومی متحد کرد. نان، کار، آزادی و اداره شورایی، شعاری که کارگران هفت تپه ارائه دادند؛ پرچمی است که می تواند بیش از نود درصد مردم ایران را دربر بگیرد. موتور کوچک صد سال است در ایران روشن شده است و موتور بزرگ بارها به راه افتاده اما به مقصد نرسیده است. اما دستاورد داشته و زمینه های اجتماعی برای تغییر انقلابی را فراهم ساخته است. ده ها تشکل های چپ و کمونیستی با رسانه های فعال تبلیغی وترویجی، ده ها تشکلات کارگری که هرروز بر تعدادشان افزوده می شود، ده ها سازمان های صنفی و دموکراتیک ،معلمان،دانشجویان، زنان، بازنشستگان، پرستاران، نویسندگان و......هزاران نهادهای مدنی از انجمن خانه ومدرسه گرفته تا کمک ویاری به همنوع، به محیط زیست، به حیوانات ...... موجودند و از وضع کنونی وبحران ساختاری نظام اسلامی حاکم  ناراضی اند. اینها همه گواهی از قدرت سازماندهی توده های پر توان ایران است. از آذربایجان تاخوزستان، از بلوچستان تا کردستان از کوه های زاگروس تا البرز، از دلاهو تا بیانلود و دماوند، مردمانشان دیگر این رژیم جمهوری اسلامی را نمی خواهند. باید با تمام نیرو و براساس یک مشی سیاسی عمومی که از استراتژی  سرنگونی قدرت سیاسی  حاکم و جایگزینی آن با بدیل سوسیالیستی  با خصوصیات جامعه فقرزده ایران  مایه می گیرد این موتور بزرگ را به منزل رساند.

این سه وظیفه یرای حزب ما سه اصل اساسی پرولتری، سه هدف استراتژیکی مرحله انقلاب کنونی، سه محتوای اساسی برنامه ایست. این سه اصل افکار هدایت کننده حزب ما را امروزه تشکیل می دهد.

مردم ایران با شرکت در اعتصابات و اعتراضات عظیم خود در این سال ها بویژه خیزش آبانماه نودوهشت درسال گذشته اقتدار رژیم جمهوری اسلامی  را ریخته اند و جنازه اش را به خیابان ها کشانده اند. آنها با قربانی وجانفشانی وظیفه تاریخی خود را به پیش برده اند. کسی نیست که جنازه را به قبرستان بفرستد. جای نیروهای چپ وکمونیستی، جای تشکیلات متحد ویکی شده نیروهای چپ و دموکراتیک در قعر دریای توده ای خالی است.

حزب رنجبران ایران                                                 ‌‌‌

آبانماه 98

اعلامیه و اطلاعیه‌ها