کارگران ذوب مس خاتون آباد

صد سال مبارزه کارگران ایران، صد سال سازماندهی، اتحاد و همبستگی، صد سال شلاق و شکنجه و اعدام و دارو حلق آویز چنین است رفتار نظام های حاکم نمایندگان سرمایه داری ایران. نسل اندر نسل مبارزه چنین است منطق طبقه کارگر . چهارم بهمن ۱۳۸۲ – در حکومت به اصطلاح اصلاح طلبان این حامیان نظام سرمایه داری نئولیبرالیستی که چرک و خون از پنجه هایشان می چکد در برابر اعتصاب و تظاهرات مسالمت آمیز کارگران مجتمع "ذوب مس" خاتون آباد  بجای پاسخ مثبت به درخواست های  حق طلبانه ، توسط گارد ضد شورش آنها را به رگبار بستند و چهار کارگر مبارزه را در جا کشتند و دهها تظاهر کننده را زخمی و دستگیر کردند. مجتمع "ذوب  مس" یکی از پروژه هایی بود که برنامه غارت منابع معدنی ایران طبق سیاست نئولیبرالیستی رژیم جمهوری اسلامی ریخته شده بود و باید  رژیم به سرمایه داری جهان نشان  میداد که پشت نیروی کار ارزان از پشتیبانی نیروهای مسلح حاکمیت برخوردار است تا حدی که از به رگبار بستن کارگران ابائی ندارد. یاد جانباختگان این سرکوب خونبار جاویدی، مومنی، ریاحی ، و مهدوی  برای همیشه زنده و  الهام بخش مبارزه زحمتکشان ایران  خواهد بود. رژیم جمهوری اسلامی یکی از مباحاتش اینست که تولید مس را در کشور به  بیستمین  سطح جهانی رسانده و دولت روحانی  در برنامه چهارساله ای که ریخته مدعی است  اشتغالزایی را  تا چهار هزار نفر ارتقا خواهد داد. بی شک با گسترش و تمرکز کارگری در  خاتون آباد، سرمایه داری ایران گورکنان خود را خلق می  کند. در روز ۲۴ ژانویه مطابق با پنجم بهمن ماه ۹۹  بیش از ۲۵ نهاد های چپ و دموکراتیک در خارج کشور در سراسر دنیا  سالگرد کشتار چهارم بهمن هشتاد دو را به کارزاری علیه رژیم ضد کارگری حاکم تبدیل کرده اند.

حزب رنجبران ایران  وظیفه  خود را پشتیبانی همه جانبه و همه روزه و تا به آخر از جنبش های کارگری میداند واز این کارزار گسترده پشتیبانی می کند. نیروهای متشکل چپ و کمونیست بی شک  وفادار به مشی عمومی سیاسی انقلاب سوسیالیستی که تنها آلترناتیو درست و قابل تحقق برای رهایی توده های وسیع زحمتکشان و ستمدیدگان است همراه این ابتکار نهادهای چپ و دمکرات خواهند بود.

هیچ نیرویی در برابر لشکر میلیونی گورکنان سرمایه داری قادر به مقاومت نخواهد بود

یاد  جانباختگان  ذوب مس خاتون آباد هرگز فراموش نخواهد شد

چهارم بهمن را به روز مقاومت و مبارزه کارگری علیه سرمایه تبدیل کنیم

زنده باد سوسیالیسم

حزب رنجبران ایران

دکتر ملکی درگذشت، یادش گرامی باد

دکتر محمد ملکی اولین رئیس دانشگاه تهران ما را ترک کرد. او هم مثل اکثر مردم ایران هنگامی که در عمل  به خدعه خمینی پی برد به مخالفت برخاست و در این چهار دهه همچنان استوار و پر جرات در سمت مردم ایستاد. روزی با مادر ستار بهشتی همراه، روزی دگر در جلو زندان اوین، در اعتراض به دستگیری نرگس محمدی. دکتر ملکی از رفتار نظام ولایت فقیه با خودش پرده برداشت و چنین نوشت:

" ابتدا به اعدام و سپس به دهسال زندان محکوم گردیدم. در این مدت با بیرحمانه ترین رفتار از جمله زدن کابل به کف پا و سایر نقاط بدنم، آویزان کردن از سقف، کوبیدن سر به دیوار، زدن مشت و لگد که منجر به نابینایی چشم چپم و شکستگی استخوان مچ دست راستم شد و انواع شکنجه ها مواجه بودم "

اولین بار در سال ۱۳۶۰ دستگیر و زندانی شد پس از پنجسال آزاد شد

دومین بار در اسفند ۱۳۷۹ یعنی در سن ۶۷ سالگی – حکم هفت ساله گرفت

سومین بار در سال ۱۳۸۸ به جرم شرکت کردن در جنبش هشتاد و هشت و پس از شش ماه بازهم شکنجه و زندان آزاد شد.

استبداد  قرون و سطایی ولایت فقیه به عبث تلاش می کند تا بزور شکنجه، مبارزان را به تسلیم وا دارند. اما با نمونه ها یی چون دکتر ملکی روبرو می شوند که ننگ و نفرت برای حکومتیان به بار می آورد و اراده به مقاومت را در میان مبارزان تقویت می بخشد.

ما در غم در گذشت دکتر محمد ملکی با خانواده ی و  دوست دارا نشان شریکیم

یادش همیشه گرامی باد.

حزب ر نجبرا ن ایران

سخنان اسماعیل بخشی در گردهمآئی کارگران هفت تپه

بخشی از برنامه مراسم یادبود رفیق علی صادقی (کاک ابراهیم) در هامبورگ