مرگ خامنه‌ای و اپوزیسیون بورژوایی

بورژوازی و خرده بورژوازی در صحنه سیاسی ایران در این صد ساله در رقابت های درون طبقاتی و قشری خود دائماً در میان توده های مردم توهم می پراکنند و خیالات واهی را تبلیغ میکنند. بار دیگر با طرح مریضی و در حال مرگ بودن علی خامنه ای خبر آفرین شدند و کلیه رسانه ها وحامیان و طرفدارانشان بار دیگر چنین جلوه دادند که عمر حاکمیت آنها به آخر رسیده است. این اولین بار نیست که آنها دل به حرکت های کودتایی، رژیم چنج با کمک قدرت های امپریالیستی و مرگ رهبران جمهوری اسلامی بسته اند.

این نوع برخوردها و توهمات از ماهیت طبقاتی و شیوه تفکر متافیزیکی آنها ناشی می شود. اپوزیسیون بورژوازی ایران بر سر سرمایه داری بودن ایران و استثمار کردن کارگران با بورژوازی حاکم ماهیتاً اختلافی ندارند و هر دو به مالکیت خصوصی وسایل تولید اعتقاد دارند. اختلاف آنها بر سر قدرت سیاسی و چگونگی اعمال دیکتاتوری بورژوازی است. دیکتاتوری سلطنتی سقوط کرد بجایش دیکتاتوری اسلامی نشست،  شکی نیست از لحاظ اداره ی مملکت تفاوت های سیاسی و اجتماعی فاحشی روی داد و هزار فامیل قبلی کنار زده شد و هزار فامیل گرسنه تازه ای جایگزین شد که غارتگری را از قبایل حجاز آموخته بودند در حالیکه هزار فامیل شاهنشاهی و در راس آنها محمد رضا شاه از بورژوازی اروپایی. اما هر دو، سرمایه داری را در ایران در مسیر سرمایه داری جهانی پیش بردند و همچنان به استثمار شدید توده های میلیونی کار و زحمت ادامه دادند.

بیش از صد سال است که طبقه کارگر ایران و احزاب و سازمان های گوناگون این طبقه  راه دیگری را برای نجات مردم ایران آگاهانه با راهنما قرار دادن دموکراسی نوین و سوسیالیسم بعنوان آلترناتیو در برابر سرمایه داری انتخاب کرده و علیرغم سرکوب های طولانی نسل اندر نسل: رضاخانی، محمدرضا شاهی،  خمینی و خامنه ای همچنان برای انقلاب اجتماعی و براندازی نظام سرمایه داری مبارزه کرده اند. در این مسیر افتان و خیزان همچنان شناخت خود را از طبقات و اقشار حاکم بالا برده، گرمی و سردی را در مبارزات طبقاتی کاملاً حس کرده، و امروز با  درایت تر از گذشته، طبقه کارگر با عظمتی به پهنای سراسر ایران، هیچگونه خیال واهی برای آینده ای بهتر بواسطه مرگ و میر یک مهره از حاکمین جمهوری اسلامی سرمایه و یا جابجا شدن ترامپ با بایدن ندارد و همچنان با اتکاء به نیروی خود و توده ستمدیده مردم ایران برای انقلابی عمیق و ریشه ای مبارزه می کند. این امر واین رسالت تاریخی شدنی است و حزب رنجبران ایران برای تحقق آن بعنوان گردانی از پرولتاریا و طبقه کارگر ایران با تاکید روی سختی راه، بغرنجی تکامل روند انقلابی ودر نتیجه با دید ی طولانی همچنان  استوار مبارزه می کند. خیالات واهی را باید بدور افکند و برای ایجاد حزب کمونیست واحد و سراسری، برای گسترش تشکلات کارگری و صنفی مستقل  و برای ایجاد وسیعترین اتحاد از استثمار شدگان وستمدیدگان  برای براندازی نظام سرمایه داری حاکم و  جایگزینی آن با سوسیالیسم مبارزه کرد.

حزب رنجبران ایران

دهم دسامبر 2020

به مناسبت شانزدهم آذر روز دانشجو

در ایران ما روز دانشجو تاریخی لبریز از مبارزه،همبستگی، اتحاد وپیروزی دارد. نزدیک 7 دهه از روز خونین شانزدهم آذرهزاروسیصد سی دو می گذرد. روزی که در تاریخ جنبش آزادیخواه وضد امپریالیستی مردم به روز دانشجو ثبت شده است. در این مسیر طولانی این جنبش هم از لحاظ کمی وهم کیفی رشد کرده است و با مرزبندی روشن با دشمنان خارجی وداخلی از کوچک به بزرگ تبدیل شده است و در ترکیب طبقاتی و جنسیتی هم تغییرات عظیمی به وقوع پیوسته است. در صد سال گذشته در آغاز اکثر دانشجویان از طبقات بالا جامعه و تعدادی بس انگشت شمار از میان نخبگان بورسیه از طبقات پائین جامعه انتخاب می شدند و زنان در کل انگشت شمارهم در میان آنها نبودند. امروز در این زمینه تحولی نجومی صورت گرفته است اکثریت عظیم دانشجویان از خانواده های طبقات واقشار پائینی جامعه هستند و برجسته تر زنان، بیش از نصف جهان را تشکیل میدهند و این واقعیت در مورد دانشجویان ایران در کشوری تحت سلطه ی رژیم مذهبی زن ستیز به وقوع پیوسته است. "ما فرزندان کار گرانیم ،کنارشان می مانیم" فریاد انقلابی دانشجویان در مبارزات اجتماعی جاری بازتابی واقعی ازاین تغییرات عظیم تاریخی در جنبش دانشجویی ایران است.

جنبش دانشجویی ایران نه تنها از نظر ترکیب طبقاتی و جنسیتی تغییرعظیمی کرده بلکه  در زمینه ی اندیشه ای و نظری هم هرچه بیشتر به کاروان انقلابی زمانه در حال تغییر پیوسته و امروزه به جزیی جدا ناپذیر از جنبش اجتماعی کارگری وتهیدستان تبدیل شده است. شانزده آذر 32 در اعتراض به کودتای بیست هشت مرداد توسط امپریالیسم آمریکا و نوکران داخلی اش محمدرضا شاه وصنف ارتجاعی روحانیت به رهبری آیت الله کاشانی بود. در این سال ها جنبش دانشجویی ایران بطور استوار بر همین مسیر حرکت کرده است .کنفدراسیون جهانی محصلین ودانشجویان ایران پرجمدار ادامه شانزده آذر شد ونقش بزرگی در افشای جنایات  دستگاه ساواک و  فساد و سرسپردگی نظام شاهنشاهی به امپریالیسم جهانی داشت. تلاش همه جانبه رژیم جمهوری اسلامی با زور وپول برای اینکه دانشگاه  و جنبش پر افتخار دانشجویی را به زیر هژمونی خود بکشد با شکست کامل روبروشده است وبجای متافیزیک اسلامی امروز ماتریالیسم مارکسیستی جریان اساسی فکری راشکل می دهد. بی خود نیست که هم اعتراض اصولی گران وهم اصلاح طلبان بلنداست و پشت کلیه حرکت های اعتراضی کارگری واجتماعی را شبحی از کمونیسم  می بینند

جهان امروز بر اثر بحران ساختاری سرمایه داری و فروماندگی نظام های سرمایه داری بویژه نظام هایی چون ایالات متحده، هندوستان، برزیل وایران که گرایشات راست دینی و شبه فاشیستی  در راس حکومتند در مهارکردن کوید 19 احتیاج به یک آترنانیو رهایی بخش با سمت وسوی کارگری و سوسیالیستی دارد. در ایران ما جنبش های توده ای بویژه جنبش توده ای آبان نود وهشت با اینکه سرکوب شد ولی به اقتدار نظام وسردمدران آن لطمه سنگینی وارد کرده است. این جنبش جنازه رژیم را عریان به خیابان ها کشاند ولی بخاطر نبودن تشکیلات واحد پیشرو انقلابی کارگری، نبودن وحد تی سراسری ویکی شده  کارگران و زحمتکشان  درخور رودر رویی با رژیمی تا دندان مسلح با شکست روبروشد. درست بدین خاطر این وظایف همچنان دربرابر کل جنبش انقلابی ایران باقی مانده است. جنبش دانشجویی بنابرخصلت اجتمایی اش و مهمتر، متشکل از جوانان وظیفه دارد نقش پیشتازی تاریخی خود را برای ایجاد اتحاد وسیع مردمی ضد جمهوری اسلامی وضد امپریالیست - در بر گیرنده ی توده های وسیع کارگران، زحمتکشان و ستمدیدگان ایفا کند.

حزب رنجبران ایران که خود را جزئی از طبقه کارگر ایران می داند وبرای یکی شدن نیروهای کمونیستی در حزبی واحد ودر پیوند با جنبش کارگری مبارزه می کند. حزبی که همیشه برای ایجاد تشکل های مستقل کارگری بهرشکل طبق امکانات وشرایط مشخص  تلاش کرده است براین باور است که جنبش دانشجویی ومحصلین ایران امروزه می تواند و باید به وظیفه پیشتازی خود عمل کند.

پیش به سوی یکی شدن نیروهای راستین انقلابی در حزبی براساس اصول وبرنامه ای مشخص طبق خصوصیات ایران

پیش بسوی بسط وگسترش جنبش عظیم کارگری وایجاد تشکل های مستقل ومتحد سراسری

پیروز باد جنبش دانشجویان ومحصلین پیشتاز در خدمت ایجاد اتحاد وسیعترین توده های استثمار شونده و ستمدیده

حزب رنجبران ایران – شانزدهم آذر 99

سخنان اسماعیل بخشی در گردهمآئی کارگران هفت تپه

بخشی از برنامه مراسم یادبود رفیق علی صادقی (کاک ابراهیم) در هامبورگ