دوشنبه, ۲۰ مرداد ۱۳۹۹

امسال روز جهانی زن چگونه گذشت.

روز جهانی زن ( ۸ مارس) به عنوان یک سنت در جنبش کمونیستی، بیش از صد سال است که در سراسر جهان برگزار می شود. این روز به عنوان سمبل مبارزه، مقاومت زنان علیه نابرابری جنسیتی و طبقاتی و اساسا در دفاع از جنبش کارگری و بویژه زنان کارگر شکل گرفته که در عین حال علیه هر گونه نابرابری انسانی و اجتماعی است. در طی این مدت نیروهای مختلفی در جنبش زنان شکل گرفته‌اند برخی از آنها  مانند کمونیست ها

و سوسیال فمینیست‌ها نقش مثبتی در رشد و گسترش آن ایفاء کرده‌اند و برخی نیز آنرا به سمت مبارزه علیه مردان و نه مرد سالاری کشانده‌اند.

امسال برگزاری روز جهانی زن بعلت شیوع ویروس کرونا وضع ویژه‌ای داشت. در اکثر کشورهائی که دچار این ویروس شده‌اند، دولت‌هایشان اعلام کرده اند که بخاطر جلوگیری از شیوع بیشتر از تجمعات پرهیز کنید. با این حال گروههای مختلف زنان همچنان کار سازماندهی برای برگزاری این روز را ادامه دادند و صحنه های پرشوری از مبارزه و امید و همبستگی جهانی را آفریدند. از آن جمله است شهر مکزیکو که زنان در اعتراض به کشته شدن و بی حقوقی‌شان به خیابان ریختند و در اعتراض با درهای  بسته شده برای عبور به طرف پارلمان از جانب دولت مورد حمله پلیس قرار گرفتند. این تظاهرات که با پشتیبانی زاپاتیست‌ها و گروه‌های زنان در محلات و شرکت گروه‌های سیاسی سازماندهی شده بود، موقعیت‌های مناسبی را برای تحرک بیشتر جنبش زنان در مکزیک بوجود آورده است. حضور هزاران تن از زنان ستمدیده نشان داد که با تمام بی حقوقی‌ها، جنبش اعتراضی زنان در مکزیک بسیار پرقدرت و پویا است. در دیگر شهرهای جهان هم ما شاهد تظاهرات هزاران نفری زنان بودیم. در هندوستان نیز نماینده زنان در سخنرانیش گفت مهم نیست که ما در کجا و چه محیطی متولد شده‌ایم، مهم این است که ما مورد زورگویی و تجاوز قرار می‌گیریم ما در همه جای دنیا به خیابان‌ها می‌آییم تا سیستم‌های نابرابر را به چالش بکشیم و برای صلح‌، برابری اقتصادی و اجتماعی بجنگیم. او ادامه داد: ما از تاریخ دور برای به سرانجام رساندن حقوق خود که جهانی است آمده‌ایم . در کشورهای دیگر جهان هم شاهد تظاهرات صدها و هزاران نفری زنان در خیابان‌ها بودیم. اکثر تظاهرات و اعتراضات توسط گروهای چپ و فمینست سازماندهی شده بود. البته ما با موارد نادری همچون اسلام آباد پاکستان هم روبرو بودیم که جماعت اسلامی، زنان کاملا پوشیده در حجاب اسلامی را به خیابان آورد که مورد نیش قلم نویسندگان و روزنامه نویسان پاکستان شد.

خواست زنان در کشورهای مختلف کمی با هم  تفاوت داشتند ولی همه آنها در راستای حق برابر و امنیت اجتماعی برای زنان  بود. در مکزیک که می توان گفت بزرگترین تظاهرات امسال و همراه با درگیری با پلیس بود، خواست زنان تقابل دولت با زن کُشی بود. آمار زنانی که در مکزیک ناشی از خشونت‌های خانوادگی و اجتماعی کشته می‌شوند یکی از بالاترین آمارهای جهانی در این مورد است. با تفاوت‌های اعداد موسسات آماری، هر روز ۵ زن در سرتاسر مکزیک کشته می‌شوند. در بخش کشورهای اروپایی دو خواست مهم مطرح بود، علیه تجاوزات جنسی و دستمزد برابر برای کار برابر. در آمریکا خواست‌های زنان بر روی تجاوزات و خشونت‌های جنسی و خانوادگی متمرکز بود. 

امسال میلیونها زن بخاطر بزرگداشت روز جهانی زن و ایجاد همبستگی جهانی بیشتر به خیابان‌ها آمدند (در بالا ادعا شده است که به علت ویروس کرونا تعداد شرکت کنندگان در ۸ مارس کمتر از گذشته بوده‌ است.). آنها خواست‌هایی را فریاد می‌زدند که پی‌آمدهای مستقیم سیستم سرمایه‌داری و مرد سالاری در جوامع بشری است. میلیونها ساعت تلاش در راستای سازماندهی، مصاحبه، نامه‌نگاری‌های اعتراض آمیز، جمع آوری نیرو بخاطر سازماندهی تظاهرات و کمپین‌های اعتراضی، افشاگری و... حاصل کار زنان در سرتاسر جهان طبقاتی بخاطر برابری زن و مرد و نفی جهان ستمگر و استثمارگر کنونی بود. بایستی به این زنان حتی آنهایی که در دفاع از حق زنان در زندان رژیم‌های ضد زن و مرد سالار بسر می برند، دست مریزاد گفت و به کار شایسته شان ارج نهاد.

در ایران بیشتر فعالین جنبش زنان، که در بسیاری موارد در زمینه‌های دیگر مبارزات اجتماعی هستند در زندان به سر می برند. آتنا دائمی‌؛ نسرین ستوده؛ نرگس محمدی و.......... به همین دلیل سازماندهان این اعتراضات فقط یک فعال جنبش زنان نیستند. آنها نه تنها بایستی طبق درخواست زنان علیه ستم جنسیتی و طبقاتی بجنگند، بلکه علاوه بر آن، آنها بایستی علیه قوانین قرون وسطائی مذهبی هم مبارزه‌ای پیگیر را جلو ببرند. خوشبختانه در سال‌های اخیر ناشی از مبارزات پیگیر زنان علیه رژیم ضد زن جمهوری اسلامی و نیز تجربیات مردان جامعه از آپارتاید جنسی، آگاهی نسبت به حقوق زنان در جامعه بالا رفته است. تجربیات تلخ تاریخی و درس گیری از اشتباهات آن،  ثمرات خوبی داشته است. امروزه طیف وسیعی از نیروهای اجتماعی سازمان‌های چپ و رادیکال، خود را مدافع نظرات رادیکالترین بخش‌های این جنبش می‌دانند. این تحول اجتماعی در پشتیبانی از زنان در نفی ساختارهای نابرابر و مرد سالار چشم انداز نوینی را پیش پای آن گشوده است. مردان جامعه از این نابرابری اجتماعی بشدت متاثر هستند. در حال حاضر هزاران شوهر بعلت عدم امکان پرداخت مهریه در زندان بسر می‌برند. کودکان با جدايی‌ها از دامن مهر مادر جدا می‌شوند و بحران طلاق و جدايی با قوانین اسلامی بسیار بدتر و رنج آورتر از دیگر کشورهای سکولار شده است.

جنبش زنان همچون دیگر جنبش‌های اجتماعی این نتیجه تاریخی را که جنبش زنان جزء جدا ناپذیر از مبارزه کل جامعه علیه طبقات استثمارکننده است ؛در مبارزات دو دهه اخیر با همکاری با کارگران، معلمان، پرستاران، مالباختگان، دانشجویان و.... نشان داده است. تضاد و بحران‌های سخت اجتماعی، جنبش زنان در سراسر جهان را آبدیده تر کرده است. جنبش مترقی و پیشروی  که برای رهائی می جنگد، در واقع برای آزادی و جامعه‌ای می‌رزمد. که در آن منافع خصوصی و تبعیضات طبقاتی محلی از اٌّعراب نداشته باشد.

مهران پیامی

در زمینه مالی ما را یاری دهید

سخنان اسماعیل بخشی در گردهمآئی کارگران هفت تپه

بخشی از برنامه مراسم یادبود رفیق علی صادقی (کاک ابراهیم) در هامبورگ

گفتگوئی با دکتر علی صادقی (کاک ابراهیم) و محمد اشرفی