سه شنبه, ۱۹ فروردین ۱۳۹۹

نیروهای سرکوب در آبانماه 98

رژیم جمهوری اسلامی در طول ۴۰ سال به عنوان ابزار حاکمیت سرمایه‌داری، ایران را به قتلگاه بزرگ توده‌های کارگر، زحمتکش و آزادیخواه تبدیل نموده است.  مهمترین ابزار سرکوب توده‌ها، سپاه پاسداران انقلاب اسلامی است که در سال ۱۳۹۵ با فرمان خمینی ابتدا به صورت شورای فرماندهی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ظاهر شد و سپس سازمان سپاه از درآمیختن نیروهای مسلح سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی، گارد دانشگاه و گارد انقلاب، به وجود آمد.

 

سپاه پاسداران که شاخه‌های زیر را در خود دارد: ۱- سازمان حفاظت اطلاعات سپاه پاسداران انقلاب اسلامی که مستقل از فرماندهی کل سپاه بوده و مستقیماً تحت نظر ولایت فقیه اداده میشود.  ۲- سازمان اطلاعات سپاه  ۳- سازمان بسیج مستصعفین  ۴- سازمان عقیدتی سیاسی، در پنج شاخه زمینی، دریائی، هوا فضا و نیروی قدس و بسیج مستضعفان تقسیم شده‌اند که تحت فرماندهی و هماهنگی ستاد مشترک سپاه پاسداران انقلاب اسلامی قرار دارند.

سپاه پاسداران سازمانی است نظامی - اقتصادی و یکی از بزرگترین های کنسرن‌های اقتصادی خاور میانه که نزدیک به ۸۰ درصد اقتصاد کشور را زیر کنترل خود دارد.  لذا از امکانات بسیار گسترده‌تری نسبت به کلیه نیروهای مسلح کشور و حتی نیروهای مسلح کشورهای مختلف غربی در کشور خود، برخوردار است. این سازمان آدمکشی و جنایت دارای دو نوع پرسنل است:  کادرهای دائم و نیروهای قراردادی و بسیجی.  کادرهای دائمی و قراردادی عملیاتی سپاه در دوره‌های طولانی؛ بی رحمی، آدمکشی، غارت و خرابکاری مستمر را می‌آموزند. این نیروی ویرانگر است که به جان مردم معترض و غیر معترض میافتد. ارتش و پلیس نیز ابزارهای سرکوب هستند و در عملیات خیابانی وسیعا شرکت می‌کنند ولی سربازانی که از طبقات زحمتکش و خرده بودرژوازی هستند و دوره سربازی خود را میگذرانند به سختی می‌توانند دست به کشتار هم طبقه‌ای‌های خود بزنند . ولی کادرهای ثابت نظامی سپاه از هیچ جنایتی علیه هم وطنان خود ابائی ندارند.  به ویژه پرسنل قراردادی برای دائمی شدن و نشان دادن لیاقت خود به فرماندهانشان از هیچ قصاوت و جنایتی نسبت به مردم معترض، دریغ نمیکنند. افراد این نیرو در ابتدا دوره آموزش جنایت را در کشورهائی به مانند سوریه، لبنان، عراق و یا افغانستان می‌بینند و با کشتار مردم خود آن آموزه‌ها را تکمیل می‌کنند. پرسنل نظامی ثابت و قراردادی سپاه، پرسنل مزدور است. به او فهمانده‌اند که کشتار، جنایت و ویرانگرای بیشتر یعنی دریافت پول بیشتر و تشویقی بیشتر.

نیروهای ضربت سپاه دو نوع هستند. ۱- نیروهای رسمی ۲- لباس شخصی. نیروهای رسمی برای ترساندن و عقب راندن و در صورت لزوم شلیک گلوله و کشتار مردم به خیابان می‌آیند ولی لباس‌ شخصی‌ها هدفمند برای کشتار می‌آیند؛ با هفت تیر، قمه، دشنه و یا کارد پنهان شده. لذا مبارزره علیه آن‌ها هوشیاری و دقت بالا و در عین حال سازماندهی ویژه‌ای را میطلبد.

در زیر ساخت سپاه پاسداران علاوه بر سازمان حفاظت اطلاعات سپاه پاسداران انقلاب اسلامی که مستقیما زیر نظر ولایت فقیه اداره می‌شود، سازمان‌های اطلاعاتی دیگر که در فوق ذکر گردید، سعی در کنترل کل جامعه به لحاظ ایدئولوژیک - سیاسی - تشکیلاتی دارند.

کل مجموعه سپاه در تظاهرات خیابانی وارد عملیات می‌شود. تا وقتی جنبش‌های توده‌ای کوچک و پراکنده هستند، این مجموعه برش دارد و می‌تواند عملیات تا اندازه‌ای موفقیت آمیز را جلو ببرد ولی تجربه این ۴۰ سال حاکمیت رژیم جمهوری اسلامی نشان داده است که در شورش‌های وسیع اجتماعی و اعتراضات میلیونی مردم در خیابان‌ها، این سازمان ظاهراً خوفناک، برش ندارد، وامانده می‌شود، خود به پراکندگی می‌رود و تضادهای درونش با سرعت  شدت می‌یابد و کل حاکمیت سرمایه‌داری متزلزل می‌شود. آن‌ها با وجود این که می‌توانند جنبش‌های وسیع را پراکنده کنند ولی خود نیر به پراکندگی می‌روند.  مبارزات مردم با انگیزه گران شدن بنزین در آبانمان نمونه برجسته‌ایست از ابعاد جنایت حاکمین توسط نیروهای مسلح‌اش، به ویژه نیروهای سپاه پاسداران. اکثر قربانیان آبانماه به وسیله شلیک گلوله از نزدیک به صورت و سینه جان داده‌اند. و در عین حال پراکندگی موردی نیروهای سپاه و تشدید تضاهای حاکمین تا به آن جا بود که طراحان گران شدن بنزین جرئت نکرده بودند این مسأله را حتی با بخشی از نمایندگان مجلس اسلامی خودشان در میان نهند. هر ارگانی این تصمیم را گردن دیگری میانداخت. در عین حال با تشدید تضاهای مادون و مافوق، سربازانی به کشتار فرماندهان خود دست یازیدند.

بهرنگ

سخنان اسماعیل بخشی در گردهمآئی کارگران هفت تپه

بخشی از برنامه مراسم یادبود رفیق علی صادقی (کاک ابراهیم) در هامبورگ

گفتگوئی با دکتر علی صادقی (کاک ابراهیم) و محمد اشرفی