جمعه, ۰۱ آذر ۱۳۹۸

هراس کارگزاران از سوسیالیسم
"ما بسیار متاسفیم که یک خصوصیسازی ناکام و نادرست و ناروا به تضییع حقوق کارگران و توهین به نهادهای کارآفرین منتهی شده است و گروههای کمونیستی و شبهکمونیستی را به تقدیس اقتصاد دولتی و حکومتی واداشته است. این روزها چه در اردوگاه چپ و چه در اردوگاه راست صدای پای سوسیالیسم به گوش میرسد..
ما به عنوان یک حزب مدافع کارآفرینان، از حقوق کارگران دفاع میکنیم و دفاع از حقوق کارگران را به جای شعارهای سیاسی و عوامفریبیهای مارکسیستی

در حمایت از کار و تولید میدانیم که راه عدالت از توسعه میگذرد. برطرف کردن موانع سیاسی داخلی و خارجی توسعه به خصوص تامین امنیت سرمایهگذاری ملی و بینالمللی سبب خواهد شد به جای کاسبان بحرانهای کارگری، کارگران و کارآفرینان شریف و میهندوست چرخ تولید و توسعه کشور را بچرخانند و مانع تشدید تضادهای اجتماعی شوند. ما هشدار میدهیم شیوع جریانهای کمونیستی محصول یک بحران اقتصادی و اجتماعی گسترده است که میکوشد طبق آموزههای مارکسیستی با دامن زدن به تضادهای اجتماعی مانند "کارگر-سرمایهدار" یا "مرکز- پیرامون" وحدت ملی، انسجام اجتماعی و حتی تمامیت ارضی ایران را تهدید کند. مخاطب ما در این هشدار همه حاکمیت از دولت و مجلس و شوراها و شهرداریها و صداوسیما و قوای قضایی و نظامی و انتظامی و امنیتی و همه احزاب سیاسی و نهادهای مدنی از اصلاح طلب تا اصولگراست که مبادا با نگاه بخشی و جناحی به داستان بنگرند و اصل ماجرا را از یاد ببرند." نقل از بیانیه حزب کارگزاران سازندگی حزب اکبر رفسنجانی
طبق همه شواهد از جمله ادعای خانواده رفسنجانی اورا به دستور خامنه ای کشتند اما به نظر میرسد طرفدارانش و حزبی که اواز بنیانگزارانش بود هنوز در صحنه سیاسی است و در این اوضاع بحرانی برای حفظ نظام تلاش می کند.این بیانیه حکایت از این دارد که جنبش کارگری ایران همچنان در حال رشد وتکامل است و تکاملش در مسیر معینی است که کارگزاران از آن هراس دارند : سوسیالیسم.
کارگزان واقعبین تر از ایده ا لیست های سوسیالیست ورویزیونیستهای اصلاح طلب، جنگ طبقاتی جاری میان کارگران وسرمایه داران را اصل ماجرا می دانند. در اینجا باید گفت شم طبقاتی نمایندگان سرمایه در ایران در حزب کارگزان بسی حساس تر و هوشمندانه تر از احزاب وسازمان های چپی هستند که مرزبندی طبقاتی را در جامعه کنونی ایران مخدوش می کنند وتحت عنوان وحدت خواهی بدون مرزبندی طبقاتی سیاست "همه باهم " را در پیش گرفته اند.رویزنیستها ورفرمیست ها که در انقلاب 57 به تحکیم قدرت سیاسی نظام جمهوری اسلامی کمک کردند. امروزه بار دیگر تلاش دارند خط سازش با جنا ح های سرمایه داری را در جنبش کارگری پیاده کنند.
دومبن نکته ی بیانیه هشداریست به حاکمیت سرمایه داری که خطراز سوی کمونیستها هر روز بیشتر می شود واگر متحد نشوند گور کنان سرمایه دست دراندر کارندتا بنیادشان را بر کنند.این نوع هشدار ها تازگی ندارد. کل دستگاه های تبلیغاتی رژیم پس از جنبش دیماه 96 هر حرکت کارگری را زیر رهبری کمونیست ها ومارکسیست- لنینیست ها اعلام کردند.این نوع هشدار ها در حقیقت اعلام جنگ علیه کارگران آگاه و پیشرو و ترساندن نظام سرمایه داری جهانی از خطر کمونیسم در ایران است.
سومین نکته اینست که حزب کارگزاران تلاش دارد خود را بعنوان بدیلی سیاسی در این اوضاع عرضه دارد.این حزب مذبوحا نه ای تلاش می کند به طبقه زالو صفت حا کم و حامیان سرمایه داران خارجی اطمینان دهد که کارگزاران حزب اصلی صاحب کاران و سرمایه داران است . آنها در این بیانیه میخواهند تاکید کنند در همین جمهوری اسلامی نیروهایی هستند که هشیارند و در پی حفظ سرمایه داری اند. آنها اعلام می کنند که به خاطر جایگاه سیاسی اقتصادی - اجتماعی شان بهترین گزینه برای عرضه کارگر خاموش وکار ارزان هستند..
اما چه باید کرد که صدای پای سوسیالیسم با مارش کارگران هیپکو در اراک باردیگر بلند شد و در برابر نیروهای حافظ سرمایه مقاومت کردند. آنها صدای پای کارگران را در دیماه 96 در بیش از صد وچهل شهر شنید ند که فریاد توده ها در آسمان ها طنین می انداخت و دست رد به سینه ی اصول گرا و اصلاح طلب می زد.آنها صدای سوسياليسم را در خواست اداره شورایی کارگران فولاد و هفت تپه، صدای رسای کارگران را مقابل مجلس و در روز جهانی کارگر شنید ند. اعتصابات مداوم معلمان را دید ند. رزم کارگران هپکو و همبستگی طبقاتی آذر آب اراک را می بینید. اکنون دیگر آرامش وخواب راحت از حاکمان سلب شده است .

سخنان اسماعیل بخشی در گردهمآئی کارگران هفت تپه

بخشی از برنامه مراسم یادبود رفیق علی صادقی (کاک ابراهیم) در هامبورگ

گفتگوئی با دکتر علی صادقی (کاک ابراهیم) و محمد اشرفی